Filgotinib schakelt een versnelling hoger met fase 3-studies
De 'Late Breaking Abstracts'-sessie heeft heel wat informatie opgeleverd over nieuwe geneesmiddelen die worden ontwikkeld voor de behandeling van allerhande auto-immune reumatische aandoeningen, waaronder een eerste fase 3-studie met filgotinib bij patiënten met een reumatoïde artritis die niet hadden gereageerd op methotrexaat. Filgotinib is een orale, selectieve JAK1-remmer. We hebben met veel belangstelling uitgekeken naar de resultaten van die studie, ook al omdat filgotinib de vrucht is van onderzoek van Galapagos, een biotechnologisch bedrijf gevestigd in Mechelen.
FINCH-1 is een gerandomiseerde, placebogecontroleerde fase 3-studie die werd uitgevoerd bij 1759 patiënten, overwegend (81,8%) vrouwen, met reumatoïde artritis sinds gemiddeld bijna 8 jaar bij wie onvoldoende resultaat werd geboekt met methotrexaat. De patiënten werden in vier behandelingsgroepen ingedeeld: filgotinib 200 mg/d, filgotinib 100 mg/d, adalimumab 40 mg om de 2 weken of een placebo. De behandeling met methotrexaat werd voortgezet. De studie zal 52 weken duren. In Madrid werden de tussentijdse resultaten gepresenteerd na een follow-up van 24 weken (p-waarde enkel beschikbaar voor de resultaten na 12 weken behalve voor de verergering van de structurele letsels: p-waarde na 24 weken).
Het primaire eindpunt was een ACR20-respons. Het percentage ACR20-respons was 76,6% met filgotinib 200 mg/d, 69,8% met filgotinib 100 mg/d, 70,8% met adalimumab en 49,9% met de placebo. In beide doseringen was het percentage ACR20-, ACR50- en ACR70-respons significant hoger met filgotinib dan met de placebo. Het aantal patiënten bij wie de DAS28-CRP-score daalde tot 3,2 of lager, was niet lager met filgotinib, een JAK1-remmer, dan met adalimumab. Filgotinib had ook een significant beter effect op de vermoeidheid en de levenskwaliteit van de patiënt en remde een verergering van de structurele letsels na 24 weken sterker af dan de placebo. Er werd geen significant verschil in infecties, herpes of cardiovasculaire accidenten waargenomen tussen de verschillende groepen.
Ref.: Combe B. et al. Abstract LB0001, EULAR2019, Madrid.