Guselkumab, nieuw biologisch geneesmiddel bij actieve psoriatische artritis
Guselkumab is een nieuw biologisch geneesmiddel dat specifiek gericht is tegen de p19-subeenheid van IL-23. Daarmee onderscheidt het zich van ustekinumab, dat gericht is tegen de p40-subeenheid, die IL-23 en IL-12 gemeen hebben.
Guselkumab werd onderzocht in een multicentrische, gerandomiseerde, placebogecontroleerde, dubbelblinde fase 2a-studie bij 149 patiënten met een actieve psoriatische artritis en psoriasisletsels over minstens 3% van de lichaamsoppervlakte ondanks een klassieke behandeling met onder meer TNF-alfa-antagonisten.
De patiënten werden in een 2-1-verhouding gerandomiseerd naar guselkumab 100 mg s.c. (n = 100) of een placebo (n = 49). De medicatie werd toegediend na 0 en 4 weken en vervolgens om de 8 weken tot week 44.
In geval van onvoldoende respons na 16 weken (verbetering < 5% van het aantal gezwollen en pijnlijke gewrichten) mochten de patiënten van beide groepen overschakelen op ustekinumab.
Na 24 weken kregen de patiënten die op dat ogenblik nog in de placebogroep zaten, guselkumab met een tweede injectie na 28 weken en vervolgens om de 8 weken tot week 44.
Figuur 1 vat de belangrijkste gegevens van het studieprotocol samen.
De resultaten werden gepresenteerd door Atul DeoDhar. Het aantal patiënten dat het primaire eindpunt, zijnde het percentage ACR20-respons na 24 weken), bereikte, was 3-maal hoger in de guselkumabgroep dan in de placebogroep (58% versus 18,4%). Het percentage ACR20-respons was al na 4 weken significant (p < 0,001) hoger in de guselkumabgroep (respectievelijk 21% en 0%) (figuur 2).
Ook het percentage ACR50-respons, het percentage ACR70-respons, de huidletsels (PASI75/90/100) en alle secundair eindpunten (vooral genezing van dactylitis en enthesitis (figuur 3), vermindering van de functionele handicap en regressie van de ziekteactiviteit tot een minimaal niveau) waren significant beter met guselkumab,.
Guselkumab werd goed verdragen. Er zijn geen onverwachte bijwerkingen opgetreden. Eén patiënt heeft de behandeling stopgezet wegens neutropenie, één patiënt heeft een ernstige bijwerking ontwikkeld, meer bepaald een infarct, en het risico op infectie was iets lager dan in de placebogroep (respectievelijk 17,0% en 20,4%). Met geen enkel van de toegediende biologische geneesmiddelen hebben zich reacties op de prikplaats voorgedaan.
Dus een nieuw biologisch geneesmiddel, dat er veelbelovend uitziet bij de behandeling van psoriatische artritis. We wachten vol ongeduld op de resultaten van de fase III-studie.