Symptomatische behandeling van artrose : Een NGF-antagonist versus een NSAID
De symptomatische behandeling van coxartrose en gonartrose bestaat in NSAID's en/of corticoïden of SYSADOA zoals hyaluronzuur. Die behandeling is efficiënt bij een beperkt aantal patiënten. Wat vermag een monoklonale antistof tegen de "nerve growth factor" in vergelijking met een NSAID?
Tanezumab is een monoklonale antistof tegen de "nerve growth factor" (NGF). Tanezumab neutraliseert de NGF, waardoor de TrkA- en p75-receptoren niet meer kunnen worden geactiveerd. In een klinische studie (Lane E. NEJM 2010) bij 450 patiënten met gonartrose verlaagde tanezumab de pijn significant (p < 0,001). De OMERACT-OARSI-criteria bedroegen 74% tot 93% met tanezumab en 44% met de placebo (p < 0,001). Het aantal bijwerkingen was vergelijkbaar in de 2 groepen. Die resultaten konden echter niet worden gereproduceerd, wat hun werkzaamheid op de helling plaatst.
2 andere studies1 hebben tanezumab vergeleken met een NSAID.
Een matige werkzaamheid
Twee gecontroleerde, gerandomiseerde klinische studies hebben de doeltreffendheid en de veiligheid van tanezumab vergeleken met die van naproxen bij de behandeling van coxartrose of gonartrose. In het totaal ging het om 1668 patiënten die tanezumab i.v. 5 of 10 mg, een placebo of naproxen 500 mg 2x/d kregen. De evaluatiecriteria waren de WOMAC-score van pijn (Western Ontario and Mc Master University Osteoarthritis Index), de WOMAC-socre van lichamelijke functie en een totaalevaluatie door de patiënt zelf na 16 weken. In beide studies verlaagde tanezumab de pijn in vergelijking met de placebo (- 1,21 met 5 mg versus - 1,13 met de placebo, - 0,91 met 10 mg versus - 0,80 met de placebo) en verbeterde tanezumab ook de functionele scores. Het verschil in pijn daalde niet significant meer met de dosering van 10 mg dan met naproxen. De auteur concludeert dan ook dat de dosering van 10 mg niet beter werkt dan naproxen. Tanezumab veroorzaakte vaker bijwerkingen zoals paresthesieën, hyperesthesie, hypesthesie, een brandend gevoel, pijn aan de extremiteiten, perifeer oedeem en gewrichtspijn. Het aantal patiënten dat de behandeling heeft stopgezet wegens bijwerkingen, was evenwel vergelijkbaar in de drie groepen (tanezumab, placebo en naproxen).
Met de nodige voorzichtigheid
De conclusie is dat een behandeling met tanezumab zou kunnen worden overwogen bij patiënten met gonartrose of coxartrose die onvoldoende worden verlicht met NSAID's. Je moet dan wel rekening houden met bijwerkingen.