Spondylodiscitis: een diagnostische en therapeutische uitdaging
Spondylodiscitis is een infectie en een ontsteking van de tussenwervelschijf en de wervel. Een spondylodiscitis komt zelden voor bij kinderen en is bij kinderen bovendien moeilijk te diagnosticeren. De oorzakelijke kiem kan niet altijd worden achterhaald. Frequente verwekkers zijn Staphylococcus aureus en Kingella kingae. De behandeling is empirisch (antibiotica en symptomatische behandeling).
De pathofysiologie van spondylodiscitis is nog niet volledig opgehelderd, maar het zou gaan om een hematogene infectie, vooral bij kinderen, bij wie de tussenwervelschijf rijkelijk gevasculariseerd is. Het eerste klinische teken is stijfheid van de wervelkolom, maar dat is moeilijk aan te tonen en wordt vaak verward met manken. De circulerende kiem nestelt zich in de anatomische veneuze netwerken en veroorzaakt een tromboflebitis, die zich uitbreidt naar de discus en vervolgens naar de twee aangrenzende wervellichamen. Röntgenfoto's van de wervelkolom kunnen een licht onregelmatige contour en een vernauwing van de discus L4-L5 tonen. Die tekenen zijn compatibel met een spondylodiscitis.
Snel behandelen
De diagnose kan worden bevestigd door een combinatie van tekenen van spondylodiscitis bij MRI, subfebrilitas en afwijkingen bij het bloedonderzoek (inflammatoir syndroom, leukocytose, verhoogd CRP-gehalte, verhoogde bezinkingssnelheid). Hemoculturen zijn doorgaans negatief, maar zijn vaak toch positief op Staphylococcus aureus of Kingella kingae. Er wordt een empirische behandeling met antibiotica gestart met bijvoorbeeld oxacilline i.v. gedurende 7 dagen gevolgd door amoxicilline/clavulaanzuur per os gedurende 6 weken. Volgens de auteur moeten we altijd bedacht zijn op de mogelijkheid van spondylodiscitis, ook al komt die aandoening maar zelden voor. Zodra de diagnose gesteld is, moet je onmiddellijk een behandeling starten, ook al is er nog geen consensus over de antibiotherapie en de symptomatische behandeling.