Osteoporose en fracturen: verdikken verhoogt het risico
Voor de allereerste keer toont een studie aan dat een gewichtstoename of -daling bij de menopauze het risico op fracturen verhoogt. Dat is toch wel vervelend, wetende dat vermagering heel wat positieve effecten heeft bij zwaarlijvige vrouwen en vrouwen met overgewicht.
We wisten al dat mensen met een te laag lichaamsgewicht vaker fracturen oplopen. Deze studie1 toont nu aan dat ook obesitas en overgewicht invloed kunnen hebben op het fractuurrisico bij de menopauze. De auteurs zijn daarvoor uitgegaan van de gegevens van de Women's Health Initiative Observational Study (WHI) en 40 klinische studies die in de Verenigde Staten werden uitgevoerd. Het ging om een recordaantal postmenopauzale vrouwen (120.566 vrouwen van 50-79 jaar bij inclusie (1993-1998)) die tot in 2013 werden gevolgd (gemiddelde follow-up 11 jaar vanaf de inclusie). 79.279 vrouwen hadden een stabiel gewicht (65,6%), 18.266 (15,2%) waren vermagerd en 23.021 (19%) waren dikker geworden.
Een gewichtstoename of -daling verhoogt het risico
Een vermagering met minstens 5% van het begingewicht verhoogde het risico op fracturen in vergelijking met vrouwen met een stabiel gewicht, ongeacht of het ging om een al dan niet opzettelijke vermagering. Vaak wordt gedacht dat obesitas beschermt tegen fracturen. Verrassend is dan ook de vaststelling dat het risico even sterk steeg bij een gewichtstoename > 5% van het begingewicht. Vermagering correleerde met een hoger risico op heupfracturen (RR = 1,65), fracturen van de armen en wervel- en bekkenfracturen in vergelijking met vrouwen met een stabiel gewicht, ook na correctie voor kanker en andere comorbiditeit. Een gewichtstoename correleerde met een iets hogere incidentie van arm- en beenfracturen (RR = respectievelijk 1,10 en 1,18). Maar al bij al wegen de gunstige effecten van vermagering ruim op tegen het hogere fractuurrisico. Anderzijds betekent dat evenwel dat je toch oog moet hebben voor het botverlies van vrouwen die zouden moeten vermageren.