Reumatoïde artritis: hoe kan je de therapietrouw van de patiënt voorspellen?
De therapietrouw is de sleutel tot het welslagen van de behandeling bij chronische aandoeningen zoals reumatoïde artritis. Deze studie werd uitgevoerd om na te gaan welke factoren een stopzetting van de behandeling met biologische geneesmiddelen voorspellen.
Deze prospectieve studie werd uitgevoerd uitgaande van een gegevensbank (Rhumadata), waarin de auteurs alle volwassen patiënten met reumatoïde artritis (RA) die sinds 2003 minstens één biologisch geneesmiddel hadden gekregen, hebben geselecteerd. De gegevensbank bevat alle klinische gegevens, laboratoriumresultaten en sociaal-economische informatie over een periode van drie jaar sinds het begin van de behandeling of tot stopzetting van de behandeling. Daarbij werd gekeken naar de volgende biologische geneesmiddelen: abatacept, adalimumab, certolizumab pegol, etanercept, golimumab, infliximab, rituximab, tocilizumab en anakinra. Om te weten of de patiënt de behandeling had stopgezet, hebben de auteurs de apotheekvoorschriften doorgenomen.
Twee voorspellende factoren
De 623 patiënten (gemiddelde leeftijd 53,2 jaar, 77% vrouwen, duur van de RA 7,7 jaar) die minstens één biologisch geneesmiddel hadden gekregen, hebben het eerste biologische geneesmiddel gedurende gemiddeld 1,7 jaar gekregen (SD = 2,1). 37% van de patiënten heeft de behandeling stopgezet na zes maanden, 52% na 12 maanden, 65% na 24 maanden en 70% na 36 maanden. Bij analyse van de time to event correleerde het werkschema (deeltijdse of voltijdse betrekking) significant met stopzetting van de behandeling (HR = 1,57, 95% BI 1,05-2,34). Ook het inkomen speelde een rol: HR 1,35 in geval van een inkomen van 20 000 tot 40 000 USD versus < 20 000 USD en 2,16 in geval van een inkomen van 80 000 tot 100 000 USD versus < 20 000 USD. Het aantal DMARD's dat de patiënt had gekregen, en gebruik van metotrexaat correleerden met een lager risico op stopzetting van de behandeling (HR = respectievelijk 0,89 en 0,80).
Deze studie uitgevoerd in de omstandigheden van de reële klinische praktijk leert dus dat een groot aantal patiënten de behandeling met biologische geneesmiddelen om professionele en sociaal-economische redenen stopzet over een periode van drie jaar. Er is dus nood aan interventies om de therapietrouw van patiënten met RA, een chronische, progressieve ziekte, te verbeteren.