Risico op trombose en longembolie bij systemische lupus erythematosus
Er was nog niet zoveel bekend over het risico op diepe veneuze trombose en longembolie bij patiënten met een systemische lupus erythematosus. Deze nieuwe studie bevestigt dat ze inderdaad een hoger risico lopen en pleit voor een aandachtigere follow-up van de patiënten.
Meerdere preliminaire studies hebben aangetoond dat patiënten met een systemische lupus erythematosus (SLE) een hoger risico op hart- en vaataandoeningen lopen, maar er is niet zoveel bekend over het risico op diepe veneuze trombose (DVT) en longembolie (LE). Voor deze studie hebben de auteurs een grote gegevensbank uitgepluisd op alle nieuwe gevallen van DVT en LE bij lupuspatiënten in British Columbia (Canada).
Een zeer significant risico
De auteurs hebben alle consultaties en ziekenhuisopnames tussen 1 januari 1990 en 31 december 210 en alle voorschriften voor geneesmiddelen die werden afgeleverd tussen september 1995 en december 2010 bij patiënten met een bewezen SLE, geanalyseerd. Om de specificiteit van de studie te verhogen, hebben ze de gevallen die niet waren bevestigd door een reumatoloog, uitgesloten.
Van de 6.031 geregistreerde lupuspatiënten hebben er 72 een DVT ontwikkeld en ook 72 een LE (incidentie: 3,1/1000 patiëntjaren). Het respectieve RR na correctie voor cardiovasculaire risicofactoren was 5,2 (95% BI 3,8-6,9) en 4,6 (95% BI 3,5-6,2). Het risico op ontwikkeling van die complicaties was hoger tijdens het eerste jaar na de diagnose van SLE en verminderde mettertijd, maar bleef toch vijf jaar bestaan.
Volgens de auteurs wijst die grote populatiestudie erop dat lupuspatiënten een hoger risico op DVT en LE lopen. Dat moet ons ertoe aanzetten om die patiënten beter te volgen, vooral tijdens het eerste jaar na de diagnose.