Barrières voor de behandeling van vroege RA
Wat weerhoudt er u van om patiënten met vroege reumatoïde artritis (ERA) meteen op een intensieve combinatiebehandeling, inclusief glucocorticoïden, te zetten? Dat was de eerste vraag die doctoraatstudente Sabrina Meyfroidt (Skeletal Biology and Engeneering Research Center, KU Leuven) zich stelde. Uiteindelijk moet de studie tot implementatiestrategieën leiden die het voorschrijven van intensieve combinatiebehandelingen vergemakkelijken.
De resultaten van het eerste deel van dit onderzoek werden vorige week voorgesteld op het 18de Belgische reumatologiecongres. Om zo snel mogelijk klinische remissie van ERA te bekomen is een vroege en intensieve aanpak nodig, zo stellen de richtlijnen. Eerdere studies wezen echter uit dat in België slechts 21% van de patiënten binnen de 3 maanden na het begin van de symptomen wordt behandeld en dat slechts 18% van de patiënten een initiële intensieve behandeling krijgt.
In twee stappen
Eerst werden de factoren bepaald die het toedienen van een intensieve combinatiebehandeling met glucocorticoïden bij ERA beïnvloeden. Als basis werden de ervaring en overtuiging van artsen die aan de CareRA-studie meededen, genomen. Daarna werden de barrières in een enquête gegoten en aan de congresdeelnemers van vorig jaar voorgelegd.
De barrières kunnen aan 4 domeinen worden gerelateerd: behandeling, patiënt, zorgverlener en omgeving. In totaal werd het relatieve belang van 25 barrières onderzocht.
Meer gerelateerd aan behandeling
In de top 8 van belangrijkste barrières staan 4 behandelingsgerelateerde: een verhoogd risico op nevenwerkingen en complicaties, de duur van voor te schrijven periode werd als te lang ervaren, de moeilijkheid om voor- en nadelen van 1 product uit de combinatie te bepalen en de initiële dosis corticosteroïden die als te hoog werd beschouwd.
Volgens de reumatologen zijn drie belangrijke barrières patiëntgerelateerd: contra-indicaties bij bepaalde patiënten, weerstand van de patiënt voor de behandeling en patiënteducatie. Om de top 8 te vervolledigen is er nog 1 omgevingsgebonden barrière: het ontbreken van duidelijke praktische (inter)nationale voorschrijfregels.
Kortom, de implementatiestrategie moet de verschillende facetten omvatten en focussen op patiënteducatie en het vertrouwd maken met de behandeling.