Hielbeenfractuur: chirurgie is niet beter
Chirurgie of conservatieve behandeling bij een hielbeenfractuur?Daar wordt al tientallen jaren over gediscussieerd. Een Britse gerandomiseerde studie toont nu aan dat een chirurgische behandeling geen voordelen biedt ten opzichte van een conservatieve behandeling bestaande in ontlasting en kinesitherapie.
Een hielbeenfractuur komt vrij vaak voor bij dakleggers en mensen die parapenten of hoogspringen. Vaak gaat het om een polytrauma met vaak intra-articulaire verbrijzelingsfracturen. Hielbeenfracturen zijn goed voor 60% van de fracturen van de voetwortelbeenderen. Maar ondanks hun hoge frequentie is er nog altijd veel discussie over de behandeling ervan. Stelselmatig wordt chirurgie aanbevolen en de beste resultaten worden behaald in grote centra voor traumatologie. Naargelang van het geval kan echter ook de voorkeur worden gegeven aan een conservatieve behandeling.
Chirurgie niet beter
Deze nieuwe Britse studie1 werd uitgevoerd bij 151 patiënten met een verplaatste hielbeenfractuur. De patiënten werden in twee groepen ingedeeld. Eén groep werd chirurgisch behandeld (reductie en fixatie met schroeven/platen) gevolgd door kinesitherapie en de tweede groep kreeg een conservatieve behandeling met ontlasting en kinesitherapie. 27 chirurgen en 22 centra hebben aan de studie deelgenomen. Na 2 jaar was er geen significant verschil in de kerr-atkinsscore van pijn en functio laesa tussen de twee groepen (69,8 versus 65,7, 95% BI 7,1-7,0). Er was evenmin een verschil in de secundaire eindpunten (stapsnelheid, levenskwaliteit, algemene toestand ...). Er was geen significant verschil in de breedte van de hiel tussen de twee groepen. (De breedte van de hiel wordt vaak aangehaald als indicatie voor chirurgie). De frequentie van postoperatieve complicaties en heringreep was echter hoger in de geopereerde groep, meestal wegens een infectie of pijn (OR = 7,5, 95% BI 2-41,8).
Einde van een controverse?
Volgens de auteurs maakt deze studie definitief een einde aan de controverse over het nut van chirurgie versus conservatieve behandeling: na 2 jaar werd geen verschil in functioneren of symptomen waargenomen bij de patiënten met een verplaatste hielbeenfractuur. Ze vestigen ook de aandacht op het hogere risico op postoperatieve complicaties na chirurgie.