Een nieuwe gids voor de behandeling van reumatoïde artritis
De "Annals of the Rheumatic Diseases" heeft een nieuwe gids gepubliceerd met een herziening van de vroegere richtlijnen van de EULAR voor de behandeling van reumatoïde artritis (RA). Het document werd opgesteld door een internationale werkgroep. Alle beslissingen zijn gebaseerd op een systematisch literatuuroverzicht en adviezen van experts.
Net zoals de richtlijnen van 2010 stoelt de nieuwe versie op drie basisprincipes:
- Patiënten met RA moeten zo goed mogelijk worden behandeld. De behandeling moet een gemeenschappelijke beslissing zijn van de patiënt en de reumatoloog.
- Reumatologen zijn specifiek opgeleid om RA-patiënten te behandelen.
- Bij RA moet ook rekening worden gehouden met de comorbiditeit en met de financiële en maatschappelijke aspecten.
Het document is gebaseerd op evidence based medicine en is opgesteld ten behoeve van de artsen en andere actoren (beleidsmensen, kinesitherapeuten ...).
Focus op enkele richtlijnen
Zodra de diagnose van RA is gesteld, moet een DMARD worden voorgeschreven. Als er geen remissie wordt verkregen, moet er toch naar worden gestreefd om de ziekteactiviteit zo laag mogelijk te houden. De eerstelijnstherapie bij een RA met een CDAI-index (Clinical Disease Activity Index) > 10, een DAS28 (Disease Activity Score 28) > 3,2 of een SDAI (Simplify Disease Activity Index) > 11 is metotrexaat (MTX). MTX wordt gegeven in een dosering van 25-30 mg per week of lager in geval van bijwerkingen. Die dosering moet minstens gedurende 8 weken worden voortgezet. Als een eerste biologisch geneesmiddel mislukt, is het redelijk een ander biologisch geneesmiddel met een ander werkingsmechanisme voor te schrijven, bijvoorbeeld tofacitinib, een januskinaseremmer. In geval van een langdurige remissie kan worden geprobeerd om de dosering van het DMARD voorzichtig te verlagen in overleg met de patiënt. Als de behandeling volledig wordt gestaakt, verdubbelt het risico op exacerbaties (70% van de patiënten) in vergelijking met voortzetting van de behandeling. Ook moet goed worden gelet op tekenen van ziekteprogressie en de daarmee samenhangende comorbiditeit.