Voorspellers voor darmontsteking bij SpA
De resultaten van de (GIANT-cohorte) betreffen de prevalentie van microscopische darminflammatie bij axiale en perifere spondylartritis (SpA). De cohorte werd twee jaar geleden opgestart en telt nu 125 spondylartritispatiënten.
"Dertig jaar geleden al stelden prof. Mielants et al. microscopische darmontsteking vast bij tot 60 % van de SpA-patiënten. Ongeveer de helft was van het chronische type, vergelijkbaar met wat bij inflammatoire darmziekten wordt gezien. En mettertijd hebben die patiënten een verhoogd risico op het ontwikkelen van IBD. Zes procent evolueerde over vijf jaar naar de ziekte van Crohn", zo introduceerde Dr. Liesbeth Van Praet (reumatologie, UZ Gent) het onderwerp.
Vooruitgang in diagnose SpA
Sinds die eerste vaststellingen is de diagnose van SpA erop vooruitgegaan. Dankzij MRI van de sacro-iliacale gewrichten is diagnose in een vroeg stadium, de niet-radiografische axiale SpA, mogelijk volgens de nieuwe ASAS-classificatiecriteria. Bovendien is de prevalentie van reactieve artritis door acute bacteriële infecties aanzienlijk gedaald met de jaren, waardoor het gerechtvaardigd was te denken dat de prevalentie van ontsteking van het darmslijmvlies gedaald was.
Darmonderzoek
Van 2010 tot 2012, werden 65 ileocoloscopieën uitgevoerd bij patiënten met axiale en/of perifere SpA volgens de ASAS-criteria. Die patiënten hadden geen gastro-intestinale klachten en hadden in hun antecedenten geen inflammatoire darmaandoening. Zij werden niet behandeld met een anti-TNF. De gemiddelde leeftijd was 36,2 jaar. De mediane duur van de symptomen op het moment van het onderzoek was 3,6 jaar. 72 % waren HLA-B27-positief.
Ontsteking volgens classificatie SpA
De opdeling van de ontsteking volgens de histologische types is ongeveer gelijk verdeeld over perifere SpA, niet-radiografische axiale SpA en AS, met iets meer chronische inflammatie in de AS-groep. "Van daaruit trachtten we om in de groep met axiale aantasting, voorspellers voor darmontsteking te identificeren. Door gebruik van een logistisch regressiemodel kwamen vier onafhankelijke voorspellers voor darmontsteking naar voor: jonge leeftijd (OR 0,85; 0,75-0,97; p = 0,013), mannelijk geslacht (OR 8,9; 1,167,37; p = 0,035), progressieve ziekte BASMI (OR 1,94; 1,18-3,10; p = 0,009) en hoge ziekteactiviteit BASDAI (OR 2,05; 1,06-3,95; p = 0,032). "