Osteoporose: nieuwe inzichten
Nieuwe technieken als en hebben samen met het meten van het valrisico een plaats in de diagnose van osteoporose. Voorts is er nood aan vaste behandelpatronen. En als je de doelgroep voor osteoporosetherapie optimaal selecteert, ga je minder maar adequater behandelen. Dat waren enkele van de conclusies op een tweedaags osteoporose-symposium dat de KBVR recent organiseerde in Terhulpen.
"Botdensitometrie is op zich ontoereikend voor een adequate diagnose van osteoporose", stelt dr. Stefaan Poriau, reumatoloog in AZ Alma in Sijsele en mede-organisator van het symposium. "Met botdensitometrie meet je immers alleen de densiteit van het bot. Het leert je niets over de botarchitectuur waarvan het belang steeds duidelijk wordt", legt hij uit. "Osteoporose gaat namelijk niet alleen gepaard met een afname van de botmassa, maar ook met een architectonische afbraak."
Richtlijnen aub!
Een tweede conclusie op het osteoporosesymposium in Terhulpen was volgens Stefaan Poriau dat er dringend behoefte is aan richtlijnen voor de behandeling van osteoporose, en aan de implementatie ervan. "Er bestaat wel een richtlijn van de Belgian Bone Club, maar die blijkt onvoldoende verspreid te zijn, zodat lang niet iedereen ze volgt en iedereen zowat zijn eigen ding doet. Bovendien zijn de bestaande richtlijnen vooral gesteund op terugbetaling. We zouden ons liever baseren op de Nederlandse richtlijnen voor osteoporosebehandeling omdat ze meer algoritmisch zijn, gebaseerd op vaste beslissingsbomen." De werkgroep die belast is met het opstellen van die nieuwe richtlijn voor osteoporosebehandeling zou zich hiervoor in eerste instantie focussen op de niche van patiënten met inflammatoire reumatische aandoeningen, type reumatoïde artritis, en niet op de endocrinologische indicaties. "We willen daar de komende maanden werk van maken."
Achterhaald
Een derde vaststelling van de osteoporose-experts was dat de huidige terugbetalingscriteria voor osteoporosebehandeling eigenlijk achterhaald zijn. "Ze gaan alleen over DEXA en BMD. Terwijl we eigenlijk de echte risicopatiënten zouden willen omschrijven gebruik makend van de totale fractuurrisico-evaluatie, en de terugbetalingscriteria daarop willen baseren", zegt Poriau. "Inzake budget maken we ons sterk dat we op die manier waarschijnlijk minder patiënten zullen behandelen, maar wel de juiste."