Wanneer het spiegelbeeld rimpeltjes krijgt
In onze maatschappij wil iedereen graag eeuwig jong blijven. Zestigers blijven actief. Het imago dat ze uitstralen blijft echter een gevoelig punt. Helaas laten de jaren onvermijdelijk sporen na: de huid van het gelaat en het lichaam verliest aan elasticiteit, de teint wordt minder egaal en de hormonale schommelingen tijdens de menopauze wegen nog eens extra door op de veroudering.
Het hormoontekort tijdens de menopauze is verantwoordelijk voor een versnelling van de chronobiologische veroudering. Parallel met het botverlies, neemt het collageen in de huid geleidelijk aan af. De atrofische huid verliest ook aan elasticiteit. De daling van het oestrogeen- en progesterongehalte zadelt de gemenopauzeerde vrouw op met toegenomen lichaamsbeharing en alopecie. Huid en slijmvliezen drogen uit, de rimpels worden talrijker en meer uitgesproken, het onderliggende vaatnetwerk wordt zichtbaar doorheen de huid.
Zon en tabak
De zon laat haar sporen na (telangiëctasieën, rimpels, pigmentvlekken) op de plaatsen die het vaakst onbedekt zijn. De fotoveroudering wijzigt de biomechanische eigenschappen van de huid: verticale rimpels op het voorhoofd en kraaienpootjes worden zichtbaar in een matte en verslapte huid. Uitgesproken rimpels ter hoogte van de bovenlip zijn een duidelijk teken van te veel zon. De huid van de nek wordt dikker en wordt doorkliefd door een vlechtwerk van diepe rimpels. Behalve de actinische elastose, wordt de huid in de loop der tijd ook getekend door bruin-gele zonnevlekken die een gevolg zijn van de hyperactiviteit van de melanocyten. Het overschot aan geproduceerde melanine komt terecht in de keratinocyten, die als gevolg van de hormonale veroudering langzamer vernieuwen. Ter hoogte van de slapen en de wangen duiken cysten en mee-eters op. Deze veranderingen variëren in functie van het huidtype: een lichte huid vertoont sneller tekens van veroudering dan een matte en een donkere huid.
De actieve bestanddelen voor een rijpe huid
Eén van de voornaamste bekommernissen is de strijd tegen ouderdomsvlekken of lentigo. Deze treden het eerst op op de handrug, vervolgens in het gelaat en ten slotte ter hoogte van de décolleté, zones die vaak worden blootgesteld aan de zon. De gebruikte stoffen vertragen de activiteit van tyrosinase, een enzym dat aan de basis ligt van de productie van melanine. Azelaïnezuur (tyrosinase-inhibitor), ascorbinezuur (inhibitor van de melanogenese en ontkleurder van melanine), zwavelderivaten ( cysteaminylfenol, irriterend substraat van tyrosinase), 4-n-butylresorcinol,... zijn chemische stoffen die dit enzym inhiberen. Een andere synthetische stof is hydroquinone dat de aanmaak van melanosomen vermindert door structurele wijzigingen. Dit fenolderivaat, dat verboden is in cosmetische producten, leidt tot een afbraak van de collageen- en elastinevezels, van de pigmentafzettingen in de lederhuid en zou ook genotoxische en cancerogene invloeden hebben.
Uitdroging van de huid
Het ongemak van een droge huid, dat de menopauze met zich meebrengt, kan verzacht worden door het gebruik van essentiële vetzuren afkomstig van plantaardige oliën (teunisbloem, bernagie, druivenpitten, tarwekiemen, muskusroos, argan, avocado...) die opgenomen worden in de intercellulaire matrix. Het gebruik van etherische oliën in schoonheidsproducten is erg in trek: ze zijn onder meer afkomstig van cistusroos ( Cistus ladaniferus), rozemarijn met verbénone ( Rosmarinus officinalis verboniferum), strobloem ( Helichrysum italicum), ylang-ylang ( Cananga odorata var. genuina),... Er zijn slechts heel weinig etherische oliën die zuiver mogen worden gebruikt. Het 'artisanale' gebruik ervan gebeurt dus best enkel door patiënten die weten waar ze mee bezig zijn.