mGluR5, een biomarker van zelfmoordgedrag
Amerikaanse vorsers hebben vastgesteld dat de neurotransmitter mGluR5 een biologische marker is die zou kunnen helpen bij het diagnosticeren van patiënten met een posttraumatische stressstoornis (PTSS) en een depressie in engere zin en bij het evalueren van het zelfmoordrisico bij die mensen.
Wetenschappers van de Universiteit van Yale hebben bij een beperkt aantal mensen vijf verschillende hersenzones onderzocht met een positronemissietomografie (PET-scan) om de hoeveelheid mGluR5 (metabotropic glutamate receptor 5) te meten. mGluR5 is een glutamaatreceptor, die in al die zones voorkomt en een rol speelt bij een aantal functies zoals de slaap en het geheugen.
De vorsers hebben de proefpersonen in drie groepen van 29 mensen ingedeeld: patiënten met een PTSS, patiënten met een depressie in engere zin en patiënten zonder tekenen of symptomen van die aandoeningen.
Ze hebben ontdekt dat de concentratie ("beschikbaarheid") van mGluR5 op het oppervlak van de hersencellen in de onderzochte vijf hersenzones hoger was bij de patiënten met een PTSS dan bij de gezonde controlepersonen. De beschikbaarheid van mGluR5 was in drie hersenzones hoger bij de patiënten met een depressie in engere zin dan in de controlegroep. Ook werd een verband vastgesteld tussen de beschikbaarheid van mGluR5 en zelfmoordgedachten bij de patiënten met een PTSS, maar niet bij de patiënten met een depressie met of zonder zelfmoordgedachten.
Dat alles wijst erop dat meting van de mGluR5-concentratie zou kunnen helpen om risicopersonen op te sporen en te behandelen nog voor ze tot de daad overgaan.
(referentie: PNAS, 13 mei 2019, doi: 10.1073/pnas.1818871116)