Via artificiële intelligentie kan je een depressie diagnosticeren met een smartphone
Vorsers van Stanford hebben software ontwikkeld voor analyse van de gelaatsuitdrukking in drie dimensies en de stem die symptomen van een depressie kan herkennen. Die nieuwe technisch-medische aanwinst is te danken aan de constante verbetering van artificiële intelligentie in smartphones. De resultaten zijn veelbelovend.
Wereldwijd zouden ongeveer 300 miljoen mensen een depressie hebben. De groep van Stanford denkt dat 60% van de volwassenen met een geestesziekte geen medische begeleiding krijgt wegens sociale stigmatisering en de kosten en de toegankelijkheid van de behandeling.
Veel mensen met een depressie durven niet naar een specialist te gaan om een diagnose te krijgen. Geestesstoornissen zijn overigens moeilijker te detecteren dan somatische aandoeningen. Daarom hebben Amerikaanse vorsers een medisch hulpmiddel ontwikkeld om een depressie te diagnosticeren met een gewone smartphone.
Fei-Fei Li, een experte, die bij Google heeft gewerkt, et coll. hebben een systeem van artificiële intelligentie ontwikkeld dat automatisch leert (machine learning) en dat ze hebben voorzien van duizenden uren interviews met mensen bij wie een diagnose van depressie was gesteld. De computer heeft dan geleerd om de (soms subtiele) tekenen en symptomen te herkennen die een depressief iemand onderscheiden van iemand die niet depressief is. Die details liggen verborgen in de gelaatsuitdrukking, de tonaliteit van de stem en de gebruikte woorden.
Bijzonder is ook de wijze waarop de interviews werden afgenomen. De ondervraagden spraken direct met een avatar, die door een lid van het onderzoeksteam werd gecontroleerd.
Het resultaat spreekt boekdelen. De kunstmatige intelligentie kon depressieve mensen met succes herkennen (slaagpercentage van meer dan 80%). De sensitiviteit was 83,3% en de specificiteit 82,6%.
De vorsers onderstrepen dat dergelijke tests geen 100% exacte diagnostische waarde hebben en niet geïndiceerd zijn om een echte diagnose door een ziekenhuisarts te vervangen. Maar het is wel de bedoeling om een belletje te doen rinkelen, om de toegang tot de diagnose te vergemakkelijken en om een snellere interventie mogelijk te maken.
De auteurs voegen er nog aan toe dat hun technologie over de hele wereld zou kunnen worden gebruikt op smartphones die voorzien zijn van een micro en een camera, en dat ze zou kunnen resulteren in een goedkope, universele toegang tot geestelijke gezondheidszorg.
(referentie: arXiv, pre-publicatie, 27 november 2018)