Onoplettendheid en hyperactiviteit: prematuren lopen een hoger risico
Prematuren geboren voor de 33e zwangerschapsweek lopen een hoger risico om na enkele jaren een aandachtstekortstoornis met hyperactiviteit (ADHD) te ontwikkelen dan aterme geboren kinderen. De correlatie blijkt sterker te zijn bij meisjes dan bij jongens.
Deze prospectieve, observationele studie werd uitgevoerd bij zwangere vrouwen die tussen 1 januari 1999 en 31 december 2008 in heel Noorwegen werden gerekruteerd. In het totaal ging het om 113 227 kinderen, van wie 33 081 broers en zussen. De kinderen werden in verschillende groepen ingedeeld naargelang van de zwangerschapsleeftijd bij de geboorte.
Vorsers van de Universiteit van Oslo en de Universiteit van Bristol hebben dan symptomen van ADHD opgespoord op de leeftijd van 5 jaar en op de leeftijd van 8 jaar. Ze hebben dat gedaan door onderzoek van de kinderen en vragenlijsten die door hun moeders werden ingevuld. Ze hebben dan onderzocht of er een correlatie bestond tussen vroeggeboorte en de symptomen van ADHD.
Na vijf jaar vertoonden de kinderen die op een zwangerschapsleeftijd van 33 weken of vroeger waren geboren, meer symptomen van ADHD (onoplettendheid, hyperactiviteit/impulsiviteit) dan de aterme geboren kinderen. De gegevens over broers en zussen wijzen erop dat dat effect niet enkel wordt veroorzaakt door genetische factoren of omgevingsfactoren die de broers en zussen gemeen hebben. De link tussen vroeggeboorte en symptomen van ADHD blijkt sterker te zijn bij meisjes dan bij jongens.
Op de leeftijd van acht jaar vertoonden kinderen die te vroeg waren geboren, nog altijd meer symptomen van onoplettendheid, maar niet meer symptomen van hyperactiviteit of impulsiviteit.
De studie herinnert aan het belang van een goede follow-up van de neurologische ontwikkeling bij te vroeg te geboren kinderen om ze zo goed mogelijk te helpen zich te integreren in de maatschappij.
(referentie: JAMA Pediatrics, 25 juni 2018, doi:10.1001/jamapediatrics.2018.1315)
https://jamanetwork.com/journals/jamapediatrics/article-abstract/2685909