Het rustelozebenensyndroom: de hersenen zouden ook meespelen
Volgens een Amerikaans onderzoek zou de oorsprong van het rustelozebenensyndroom kunnen liggen in de hersenen: het syndroom zou te wijten zijn aan een slechte werking van het gedeelte van de hersenen dat de sensorische informatie verwerkt.
Vorsers van de Universiteit van Minnesota zijn tot die conclusie gekomen na onderzoek van 28 vrijwilligers met ernstige symptomen van een rustelozebenensyndroom, een neurologische aandoening, die wordt gekenmerkt door een onbedwingbare drang om de benen te bewegen, tintelingen en jeuk in de benen, vooral 's nachts. De vorsers hebben die patiënten vergeleken met 51 mensen van dezelfde leeftijd zonder het rustelozebenensyndroom. Bij iedereen werden een CT-scan en een MRI van de hersenen uitgevoerd.
De auteurs hebben morfologische veranderingen van het somatosensorische systeem in de hersenen vastgesteld bij de patiënten met een rustelozebenensyndroom. Bij die patiënten was de dikte van de cortex in de gyrus postcentralis beiderzijds gemiddeld 7,5% dunner. Er was ook een substantiële vermindering van regio 5 van het corpus callosum, waar de vezels van het corpus callosum verbonden zijn met de postcentrale gyrus, wat wijst op afwijkingen van de eigenschappen van de witte stof in de somatosensorische weg.
De wetenschappers hebben dus morfologische veranderingen vastgesteld in de somatosensorische cortex bij patiënten met een rustelozebenensyndroom. Die zone krijgt sensorische informatie en boodschappen vanuit verschillende delen van het lichaam. Die bevindingen geven een beter inzicht in de pathofysiologie van de sensorische symptomen van het rustelozebenensyndroom en zouden kunnen leiden tot een mogelijke marker bij beeldvormingsonderzoek.
(referentie: Neurology, 25 april 2018, DOI: 10.1212/WNL.0000000000005562)