Behandeling van epilepsie en zwangerschap
Ook op therapeutisch vlak kennen we 'affaires'. De laatste betreft het anti-epilepticum valproaat. Affaires zijn jammer voor de slachtoffers, vrouwen en kinderen, en voor het vertrouwen in het medisch korps, de gezondheidsautoriteiten en de industrie, maar verhogen anderzijds wel de waakzaamheid van de gezondheidswerkers, in casu de neurologen. Zo waren er tijdens de sessies over de behandeling van epilepsie meerdere presentaties over het effect van anti-epileptica op de zwangerschap. Volgens een studie zou er een hoger risico op spontane miskraam zijn.
De auteurs hebben prospectief de zwangerschappen bij bijna 2.000 vrouwen in Kerala gevolgd. De vrouwen werden in twee groepen ingedeeld: een groep vrouwen met epilepsie die werden behandeld met verschillende anti-epileptica (epilepsiegroep), en een controlegroep van vrouwen zonder epilepsie. Eerste belangrijke vaststelling, het aantal spontane miskramen voor de 20e zwangerschapsweek was duidelijk hoger in de epilepsiegroep (6,3%) dan in de controlegroep (2,2%), dus drie keer hoger.
Een tweede vaststelling, de rol die de verschillende anti-epileptica spelen bij het optreden van een spontane miskraam. De frequentie van spontane miskraam met levetiracetam, fenobarbital en clobazam in monotherapie was vergelijkbaar met die in de controlegroep. Het risico op een spontane miskraam was echter hoger met carbamazepine (x 4), valproaat (x 7,64), fenytoïne (x 8,58), oxcarbazepine (x 13,4), lamotrigine (x 27,27) en topiramaat (x 102,56). Bij analyse van de vrouwen die één enkel anti-epilepticum kregen, was het risico met topiramaat hoger dan met levetiracetam. Het risico met de andere anti-epileptica was nagenoeg vergelijkbaar met het risico bij inname van levetiracetam.
Ref.: Trivedi M. et al. Poster P1-028, AAN 2018, Los Angeles, 22/04/2018.
