Paraplegie: onverwachte positieve effecten van revalidatie
Amerikaanse vorsers hebben ontdekt dat de revalidatie die paraplegische patiënten volgen om hun motorische functie te verbeteren, ook de functie van de blaas en de darmen verbetert en de zin in seks verhoogt.
Bij paraplegie als gevolg van een ernstig ruggenmergletsel verliest de patiënt niet alleen de motoriek en het gevoel onder het niveau van het letsel, maar treden ook blaas- en darmstoornissen op en kan de seksuele activiteit sterk worden verstoord. Dat alles heeft zeer negatieve invloed op de levenskwaliteit en de algemene gezondheidstoestand van de patiënten. Vandaar dat prof. Charles Hubscher en zijn collegae van de University of Louisville zo opgetogen waren toen ze ontdekten dat revalidatie onverwachte positieve invloed heeft op die laatste problemen.
Ze hebben een verkennend onderzoek uitgevoerd bij 12 patiënten met een paraplegie, van wie er acht een training volgden (sessies van een uur per dag, in het totaal 80 sessies) op een loopband terwijl hun gewicht werd ondersteund, of afwisselend loopband en oefeningen om overeind te blijven in een speciaal daarvoor ontworpen kader.
Bij alle patiënten werden urodynamische onderzoeken uitgevoerd en alle patiënten hebben gedurende de studie vragenlijsten ingevuld over de blaasfunctie, de darmfunctie en hun seksuele activiteit. De revalidatie bleek de incontinentie te verminderen, de werking van de darmen te verbeteren en weer zin in seks te geven.
Dat wijst erop dat een geschikt niveau van sensorische informatie naar het ruggenmerg toe via fysieke revalidatie positieve invloed kan hebben op de neuronale circuits die de urogenitale en darmfuncties controleren. De auteurs hopen dat die patiënten op termijn dan minder nood zullen hebben aan een blaaskatheter en geneesmiddelen, wat de daarmee samenhangende bijwerkingen zou moeten verminderen.
(referentie: PLOS ONE, 31 januari 2018, doi: 10.1371/journal.pone.0190998)