Gek om te trouwen, maar je wordt er niet dement van
Je vraagt je soms af wat er omgaat in het hoofd van wetenschappers. Deze wetenschappers hebben onderzocht wat het effect van het huwelijk is op de cognitieve functies.
Britse vorsers hebben een vijftiental studies doorgenomen met in het totaal 812.000 patiënten op alle vastelanden buiten Australië en Antarctica. Ze hebben de gegevens geanalyseerd na stratificatie volgens de burgerlijke stand en het risico op dementie.
De studie werd uitgevoerd bij gehuwde mensen (28-80%), weduwen en weduwnaars (8-48%), gescheiden koppels (0-16%) en alleenstaanden (0-32,5%). Er werd een duidelijk verschil vastgesteld tussen gehuwde mensen en weduwen en weduwnaars enerzijds en niet-gehuwde mensen. Het risico op dementie was 42% hoger bij niet-gehuwden en 20% hoger bij weduwen en weduwnaars dan bij gehuwde mensen. Er werd echter geen hoger risico vastgesteld bij mensen die gescheiden waren. Die verschillen bleven overeind ongeacht de leeftijd en het geslacht. De vorsers erkennen evenwel dat hun staal misschien niet representatief is gezien het kleine aantal mensen in die categorie. Bij alleenstaanden zou dat te verklaren zijn door een minder goede vorm dan bij andere mensen.
Ze preciseren nog dat de correlatie die werd waargenomen bij gehuwde mensen, ook werd teruggevonden bij verder doorgedreven onderzoek. Het gevolg daarvan is ook dat alleenstaanden misschien van dichterbij moeten worden gevolgd. De schrijver van een redactioneel commentaar eindigt zijn stuk met een grapje: "Je hoeft niet dement te zijn om te trouwen, maar dat helpt ..."