Link tussen slaapstoornissen en ziekte van Alzheimer
Een nieuw Amerikaans onderzoek (1) toont aan dat mensen die slecht slapen of slaperig zijn overdag, meer biologische markers van de ziekte van Alzheimer in hun cerebrospinale vocht vertonen. Maar niet iedereen met slaapstoornissen vertoont een stijging van de biomarkers.
De auteurs hebben hun onderzoek uitgevoerd bij 101 vrijwilligers zonder afwijkingen van de cognitieve functies, die echter op grond van familiale antecedenten een risico op cognitieve functies liepen. De vrijwilligers waren gemiddeld 63 jaar oud en 65,3% was van het vrouwelijke geslacht. Alle vrijwilligers werden uitgenodigd om een vragenlijst over hun slaap in te vullen en bij alle vrijwilligers werd een lumbale punctie uitgevoerd om te zoeken naar biomarkers zoals bèta-amyloïd 42 (Aβ42), tau-proteïne, lichteketenneurofilamenten en monocyten.
Nu moet nog worden nagegaan of een verbetering van de slaapkwaliteit het risico op Alzheimer verlaagt. Dat is niet evident, maar het loont toch de moeite om dat spoor te exploreren.
Onlangs werden nog twee andere studies over de ziekte van Alzheimer gepubliceerd. Volgens een studie (1) uitgevoerd in Madrid lopen alzheimerpatiënten een hoger risico op ontwikkeling van een glioblastoom en een lager risico op longkanker. In hun conclusies bespreken de auteurs een aantal biologische processen die ten grondslag zouden kunnen liggen aan die comorbiditeit of die omgekeerd een beschermend effect uitoefenen.
Volgens een studie uitgevoerd in de Verenigde Staten zouden stoffen in het speeksel interessante biomarkers zijn voor een betrouwbare diagnose van de ziekte van Alzheimer.
(referenties:
(1) Neurology, 5 juli 2017, doi: ?10.?1212/?WNL.?0000000000004171,
(2) Scientific Reports, 30 juni 2017, doi: 10.1038/s41598-017-04400-6,
(3) Journal of Alzheimer's Disease, 11 mei 2017, doi: 10.3233/JAD-161226)