Om creatief te zijn, moet je vooral een goed neuronaal netwerk hebben
Vorsers van de Duke University, North Carolina, en de Universiteit van Padua, Italië, zouden ontdekt hebben waarom sommige mensen creatiever zijn dan andere. In tegenstelling tot wat vaak wordt gedacht, zou hun genie niet te maken hebben met een intenser gebruik van de rechter- of de linkerhersenhemisfeer, maar met de connectie tussen de twee hemisferen, met andere woorden, hun genie zou afhangen van de kwaliteit van het neuronale netwerk (1). Bij eerder onderzoek van de hersenen van Einstein is vastgesteld dat de twee hersenhemisferen bijzonder goed met elkaar verbonden waren (2).
De wetenschappers hebben het netwerk van neuronale connecties in de witte stof geanalyseerd in 68 hersenzones van 19 Amerikaanse, gezonde universiteitsstudenten. De witte stof bevat de axonen die miljarden neuronen met elkaar verbinden en elektrische signalen transporteren.
Een groep onder de leiding van Rex Jung, neurowetenschapper aan de University of New Mexico, heeft de proefpersonen onderzocht met diffusion tensor beeldvorming, een vorm van MRI, waarmee je bij levende mensen door de schedel kan kijken en het verloop van alle axonen kan volgen op grond van de waterbewegingen via de axonen. De computer heeft de scans dan omgezet in driedimensionale kaarten, die de bekabeling van de hersenen weerspiegelen.
Tevens werden de proefpersonen onderworpen aan meerdere tests om hun creativiteit te evalueren. Ze hebben ook een vragenlijst ingevuld over hun ervaring in tien domeinen, waaronder met name visuele kunsten, muziek, creatief schrijven, dans, koken en wetenschap.
De statistici David Dunson en Daniele Durante hebben vervolgens algoritmes opgesteld om die informatie te analyseren, verschillen tussen de hersenstructuren van de onderzochte proefpersonen te identificeren en ze te correleren met de creativiteitsscore van elke deelnemer.
Resultaat: geen significant verschil in de connecties in de linkerhemisfeer en de rechterhemisfeer. De proefpersonen met de hoogste creativiteitsscore waren diegenen met het hoogste aantal connecties tussen beide hemisferen. Daaruit leiden de auteurs van de studie af dat experts in de toekomst de natuurlijke creatieve talenten van mensen zouden kunnen ramen door de structuur van hun hersennetwerk te analyseren en dat ze zo zelfs zouden kunnen voorspellen of de persoon in kwestie al dan niet een creatief iemand zal worden.
Het onderzoek werd uitgevoerd bij een klein aantal proefpersonen. De auteurs erkennen dan ook dat het verband tussen meer connecties en meer creativiteit zou moeten worden bevestigd door onderzoeken bij een groter aantal en meer gediversifieerde proefpersonen.
En daar blijft het niet bij. De vorsers hopen statistische methoden te ontwikkelen om na te gaan of de connectiviteit van de hersenen verschilt volgens het intelligentiequotiënt. Er lopen onderzoeken naar het verband tussen het intelligentiequotiënt en creativiteit.
Ze hopen ook dat hun methode, "connectomics" gedoopt (onderzoek en mapping van alle neuronale connecties in de hersenen) therapeutische toepassingen zal kennen, bijvoorbeeld om snel een ziekte van Alzheimer op te sporen en om een beter inzicht te krijgen in dementie, epilepsie, schizofrenie en andere neurologische aandoeningen zoals craniale traumata en coma.
(referenties:
(1) Bayesian Analysis, 15 november 2016, doi: 10.1214/16-BA1030,
(2) Brain, 21 september 2013, doi: 10.1093/brain/awt25214)