Vakantie is niet 'de' oplossing voor burn-out
Op de vakantie rekenen om te herstellen van een burn-out en er daarna weer tegenaan te kunnen gaan is geen goed idee, zo blijkt uit een Duits-Zwitserse studie.
De onderzoekers evalueerden de mate van burn-out bij 97 werknemers tussen 22 en 62 jaar oud en vergeleken die met de kloof tussen de aspiraties van ieder van hen en hun voldoening op het werk. Ze stelden vast dat mensen weliswaar van emotionele of lichamelijke uitputting kunnen herstellen tijdens de vakantie, maar niet van een burn-out, die over het algemeen gedefinieerd wordt als 'een langdurige reactie op chronische emotionele en interpersoonlijke stressfactoren op het werk'.
Aan de bekende factoren voor stress op het werk (overbelasting, chronische tijdsdruk, sociale conflicten, enz.) voegen de auteurs ook motivatie-incongruentie toe: de discordantie tussen de relationele behoeften van de werknemer en de realiteit van zijn dagelijkse werk. Zo kan een job met veel uitwisseling en contacten tot een burn-out leiden bij iemand die daar niet van houdt, maar geldt hetzelfde voor een geïsoleerde job voor iemand die veel contact nodig heeft.
Vakantie kan hooguit wat adempauze geven aan de hersenen van iemand met mentale en emotionele stress en bewustwording bevorderen, maar het is niet 'de' oplossing voor een burn-out. Daar kan men alleen van herstellen door van werk te veranderen of door aanpassing van de werkomstandigheden.
(referentie: Frontiers in Psychology, 11 augustus 2016, doi: 10.3389/fpsyg.2016.01153