Huilende baby's scherpen cognitieve flexibiliteit van ouders aan
Als baby's huilen, drukken ze daarmee hun behoeften uit en trekken ze de aandacht van hun ouders. Babygehuil kan echter ook de cognitieve functies van die laatste beïnvloeden, waardoor ze anders kunnen gaan denken en handelen.
Canadese onderzoekers wilden daar meer over weten en voerden twee experimenten uit met zes mannen en zes vrouwen die nog nooit kinderen hadden gehad. Tijdens het eerste experiment moesten de vrijwilligers snel de kleur identificeren van een woord dat op een blad papier gedrukt stond, terwijl er babygehuil of gelach te horen was. In het tweede moest dezelfde opdracht worden uitgevoerd na het horen van babygehuil of -gelach. De hersenactiviteit van de deelnemers werd geregistreerd met een elektro-encefalografie (EEG). De verkregen tracés toonden aan dat babygelach geen enkele invloed had op de prestaties van de vrijwilligers. Babygehuil verlaagde daarentegen hun concentratie en hun resultaten, omdat er in hun hersenen een 'cognitief conflict' ontstond. Volgens de auteurs vormt dat conflict een essentiële competentie voor het leer- en beslissingsproces van ouders als ze geconfronteerd worden met meerdere met elkaar concurrerende externe vereisten en verzoeken. Daardoor kunnen ze snel reageren op de noden van de baby en hem snel de nodige zorg toedienen.
Deze resultaten identificeren voor het eerst de onderliggende neurale dynamiek van de vorming van het ouderinstinct. De resultaten moeten evenwel bevestigd worden bij een groter aantal deelnemers.