Schizofrenie: wat met antipsychotica bij jongeren?
Jongeren krijgen almaar vaker antipsychotica voorgeschreven, maar vooralsnog is weinig geweten over hun reële participatie. Vorsers hebben een retrospectieve studie daaromtrent uitgevoerd.
Vorsers voerden een retrospectieve studie daaromtrent uit. Ze keken vooral naar het geslacht en de leeftijd van de behandelde patiënten. Het gebruik van antipsychotica werd geëvalueerd door middel van een retrospectieve analyse van de voorschriften bij patiënten van 1-24 jaar tijdens de jaren 2006 (n = 765 829), 2008 (n = 858 216) en 2010 (n = 851 874). In 2009 hebben ze alleen gegevens van een subgroep kunnen verzamelen. De auteurs wijzen er overigens op dat hun gegevens waarschijnlijk maar 60% van de verkoop in apotheken dekken. Ze deelden de patiënten die tijdens de studie minstens één antipsychoticum kregen, involgens hun leeftijd: 1-6 jaar, 7-12 jaar, 13-18 jaar en 19-24 jaar.
Het percentage jongeren dat in 2006 en 2010 antipsychotica kreeg, bedroeg respectievelijk per leeftijdsgroep 0,14% en 0,11%, 0,85% en 0,80%, 1,1% en 1,19% en tot slot 0,69% en 0,84%. De stijging was dus duidelijk in de oudste twee leeftijdsgroepen, terwijl het gebruik van antipsychotica in de jongste twee leeftijdsgroepen gedaald is. Jongens werden vaker behandeld met antipsychotica dan meisjes, vooral tijdens de adolescentie en daarna: 1,42% van de jongens van 13-18 jaar en 0,95% van de meisjes.
Psychiaters schreven minder vaak antipsychotica voor bij kinderen tot de leeftijd van 12 jaar dan in de andere groepen: respectievelijk 59% en 70,4-77,9%. Ongeveer 30% van de kinderen die met antipsychotica werden behandeld, kreeg één of meer voorschriften van een kinderpsychiater. In 2009 werden antipsychotica vooral voorgeschreven aan kinderen met een aandachtsstoornis met of zonder hyperactiviteit: 52,5% bij kinderen van 1-4 jaar, 60,1% bij kinderen van 7-12 jaar en 34,9% bij adolescenten. Bij oudere patiënten werden antipsychotica vooral voorgeschreven wegens een depressie (34,5%).
Antipsychotica worden dus blijkbaar meer voorgeschreven in geval van een impulsief of agressief gedrag dan voor psychotische symptomen.