Zelfmoord en reumatische aandoeningen
Op het congres voor reumatologie van de EULAR 2015 dat onlangs in Rome heeft plaatsgevonden, hebben onderzoekers geprobeerd het zelfmoordrisico te ramen bij patiënten met een reumatische aandoening.
De Griekse auteurs van deze studie hebben patiënten met een chronische aandoening die op een spoedafdeling werden opgenomen, gevraagd wat zij van hun aandoening vonden.
De studie werd uitgevoerd bij 354 patiënten met diabetes, chronische obstructieve longziekte (COPD) of een chronische reumatische aandoening die over een periode van 18 maanden werden gezien op de spoedafdeling van het ziekenhuis waar de auteurs werkten. 17,8% (n = 63) van de patiënten leed aan een reumatische aandoening, vooral reumatoïde artritis of een spondylartropathie.
De patiënten werden ondervraagd met een MINI (Mini International Neuropsychiatric Interview). De onderzoekers hebben ook onderzocht of een diagnose van ernstige depressie (volgens het MINI) en het zelfmoordrisico (geëvalueerd met de Risk Assessment of Suicidality Scale) correleerden met de perceptie van hun ziekte (geëvalueerd met de Brief Illness Perceptions Questionnaire). Ook hebben ze het gebruik van de spoedgevallendienst door die patiënten geëvalueerd na correctie voor demografische kenmerken en ziektegebonden variabelen.
De belangrijkste redenen waarom ze zich op de spoedafdeling hadden aangemeld, waren duizeligheid of een malaise (9,5%), lage rugpijn of pijn elders (9,5%), buikpijn (7,9%), hoofdpijn (7,9%), dyspneu (6,3%) en vermoeidheid (6,3%). 54% van de patiënten met een inflammatoir reuma was het jaar voordien minstens één keer naar de spoedgevallendienst gegaan en 20,6% had zich het jaar voordien meer dan 2 keer op de spoedgevallendienst gemeld. In 38,1% van de gevallen kon een geestesziekte worden gediagnosticeerd (in 27% van de gevallen een ernstige depressie en in 11% van de gevallen een veralgemeende angststoornis). 17 patiënten (27%) vertoonden volgens het MINI een zelfmoordrisico. De ernstige depressie was te wijten aan de specifieke symptomen van de reumatische aandoening en het zelfmoordrisico correleerde met de perceptie van de ziekte door de patiënt.
Het is dus interessant vast te stellen dat ongeveer een derde van de patiënten een ernstige depressie ontwikkelde met een belangrijk zelfmoordrisico. We moeten dat probleem tijdig herkennen en goed behandelen en daarvoor zijn psycho-educatieve strategieën en goede informatie voor de patiënt over zijn symptomen wenselijk. Een dergelijke aanpak zou ook het aantal bezoeken op de spoedgevallendienst kunnen verlagen.