DSM-5: wat is de classificatie van alcoholverslaving?
De nieuwe versie van de DSM, de DSM-5, heeft de classificatie van geestesziekten grondig op haar kop gezet. Amerikaanse vorsers hebben geprobeerd meer klaarheid te scheppen en hebben daarvoor een grote studie uitgevoerd bij meer dan 35.000 alcoholisten.
De auteurs wilden nationaal representatieve gegevens verzamelen over de prevalentie, de correlaten, de psychiatrische combinatietherapie, de daarmee samenhangende invaliditeit en de behandeling volgens de ernst van de verslaving.
Voor hun studie hebben de onderzoekers een representatief monster van de 18-plussers in de VS persoonlijk geïnterviewd (36.309 patiënten van de National Epidemiologic Survey on Alcohol and Related Conditions III (NESARC-III), die werd uitgevoerd in 2012-2013).
De auteurs hebben alleen stoornissen als gevolg van alcoholconsumptie gemeten. De prevalentie van alcoholabusus over een periode van 12 maanden en over het hele leven was respectievelijk 13,9% en 29,1%. De prevalentie was, zoals te verwachten was, hoger bij mannen dan bij vrouwen, hoger bij blanken, bij natieve Amerikanen en bij jongeren. Volwassenen die ooit gehuwd waren of nooit gehuwd zijn, liepen ook een hoger risico op stoornissen als gevolg van alcoholabusus. De prevalentie na 12 maanden en over het hele leven was ook hoger bij mensen met een laag inkomen. Ook werden significante correlaties gevonden met andere stoornissen zoals misbruik van andere middelen, depressie in engere zin, een type 1 bipolaire stoornis en een antisociale of een borderline persoonlijkheid. Anderzijds werd slechts een zwakke correlatie gevonden met paniekstoornis, specifieke fobie en veralgemeende angststoornis.
Volgens de auteurs toont die studie aan dat dringend werk moet worden gemaakt van opleiding van het publiek en de beleidsmensen over alcoholabusus om de verslaving te destigmatiseren en om mensen die er niet in slagen om op eigen houtje te stoppen met drinken, ertoe aan te moedigen om zich te laten behandelen.