Depressie en angst: het verhaal van de kip of het ei
Depressie en angst zijn zeer comorbide aandoeningen, maar volgens grote studies zou die associatie vrij zeldzaam zijn. Deense vorsers wilden er het fijne van weten.
Ze hebben een retrospectieve studie uitgevoerd om de effecten van ernstige angststoornissen op het risico op en het verloop van een depressie te evalueren. Hun cohortonderzoek is gebaseerd op drie Deense registers: het burgerlijke register, het psychiatrische register en het ziekenhuisregister. De studie werd uitgevoerd bij patiënten die waren geboren tussen 1955 en 2002. De patiënten werden gevolgd van 1994 tot 2012. Ze hebben hun studie beperkt tot patiënten van wie de ouders bekend waren.
De Deense vorsers hebben zo gegevens kunnen verzamelen van bijna 1,38 miljoen mensen in hun cohort. Bij patiënten met een ernstige angststoornis was de gecorrigeerde incidence rate ratio (IRR) van eenmalige depressieve perioden 3,0 en die van recidiverende depressie 5,0 in vergelijking met de algemene bevolking.
Ze hebben eerst de effecten van de specifieke diagnose van angst op het risico op één enkele episode van depressie en op recidiverende episoden van depressie geëvalueerd. Daarna hebben ze de effecten van comorbiditeit (angst + depressie) op het risico op heropname wegens depressie geëvalueerd na correctie voor de leeftijd, het geslacht, de leeftijd van de ouders, de geboorteplaats en de interacties tussen de leeftijd en het geslacht. Kinderen van ouders met een angststoornis liepen 1,9-maal meer kans op een unieke episode van depressie en 2,1-maal meer kans op een recidiverende depressie in engere zin dan de controlegroep. Depressieve patiënten die ook angstig waren, werden vaker opnieuw in het ziekenhuis opgenomen wegens een depressie.
Ernstige angst is dus een significante risicofactor voor depressie. Aandacht besteden aan specifieke angststoornissen zou kunnen helpen om patiënten die een risico lopen op depressie, te identificeren en kan ook uitmonden in een betere preventie en/of behandeling.