Polsdruk: link met dementie
Een groep uit California heeft in opdracht van de Alzheimer's Disease Neuroimaging Initiative Investigators (DNI), een internationale groep, het verband onderzocht tussen de polsdruk en het optreden van dementie.
De polsdruk is het verschil tussen de systolische en de diastolische bloeddruk. De polsdruk stijgt bij ouderen en correleert met een hoger risico op de ziekte van Alzheimer. Het onderliggende mechanisme was echter nog niet ontrafeld. Alle specialisten proberen vroege prognostische factoren te achterhalen. De vorsers van California hebben daarom biomarkers in het cerebrospinale vocht bepaald en de polsdruk gemeten.
Ze hebben een retrospectieve studie uitgevoerd bij 877 niet-demente ouderen van 55 tot 91 jaar uit een cohorte van het ADNI van wie gegevens beschikbaar waren over de algemene gezondheidstoestand, de bloeddruk, de p-tauspiegel en het bèta-amyloïdgehalte. Alle ouderen werden regelmatig gevolgd van 2005 tot oktober 2013 om een evolutie naar dementie na 6 tot 96 maanden te detecteren.
De hoogbejaarde deelnemers (> 80 jaar) werden vergeleken met jongere (< 80 jaar). Ook werden covariabelen geanalyseerd zoals de leeftijd, het geslacht, het apoE-genotype, de BMI, vasculaire risicofactoren en de inname van antihypertensiva.
De proefpersonen met een positieve p-taubiomarker hadden een hogere polsdruk dan de proefpersonen zonder p-taumarker, ongeacht de leeftijd: 62 mm Hg versus 57,4 mm Hg (p = 0,04). Bij de hoogbejaarde deelnemers steeg de polsdruk meer als ze een stijging van p-tau én een daling van bèta-amyloïd vertoonden, dan als ze een stijging van p-tau of een daling van bèta-amyloïd vertoonden: 69,7 mm Hg in geval van beide biomarkers, 63,18 mm Hg met p-tau alleen en 60,1 mmHg met bèta-amyloïd alleen. De ouderen met een zeer hoge polsdruk bij inclusie in de studie liepen meer risico om snel dement te worden. Interessant is dat de systolische bloeddruk een soortgelijke relatie met biomarkers van de ziekte van Alzheimer en progressie naar dementie vertoonde bij de hoogbejaarde deelnemers (p < 0,05), maar niet bij de jongere. Jongere bejaarden (< 80 jaar) met een geïsoleerde stijging van p-tau hadden een lagere diastolische bloeddruk.
Tot besluit, de auteurs denken dat de polsdruk, die de leeftijd van de bloedvaten weerspiegelt, correleert met neurodegeneratieve afwijkingen nog voor die klinisch duidelijk worden. Bij hoogbejaarde patiënten correleerde een hogere polsdruk ook met amyloïdose van de hersenen en een snellere progressie naar dementie.
Bij hoogbejaarden speelt de systolische bloeddruk een sleutelrol, bij jongere ouderen is dat vooral de diastolische bloeddruk.
De polsdruk is dus een interessante, weinig invasieve en gemakkelijk te bepalen parameter.