Obesitas en depressie: vormen de darmen de missing link?
De hersenen zijn via verschillende wegen verbonden met de darmen. Wetenschappers uit California hebben onderzocht of onze commensale darmbacteriën een verklaring zouden kunnen vormen voor het optreden van een depressie bij zwaarlijvige mensen. Waarom niet?
De darmen bevatten uiterst veel neuronen. Meerdere studies hebben aangetoond dat de intestinale microbiota invloed kan hebben op het optreden van obesitas. Verschillende proeven bij muizen hebben aangetoond dat die obesitas door middel van fecaal materiaal van zwaarlijvige muizen kan worden overgeplant bij normale muizen. Bij de mens wordt fecestransplantatie soms gebruikt om een resistente C. difficile-infectie te behandelen. En soms werden bij de mens soortgelijke fenomenen waargenomen.
De prevalentie van geestesstoornissen en vooral dan van depressie en dementie stijgt bij obesitas. De onderzoekers vroegen zich af of een verandering van de met obesitas samenhangende intestinale microbiota het neurocognitieve gedrag van muizen zou kunnen veranderen.
Ze hebben de microbiota van muizen die een vetrijke voeding (HFD) of een normale voeding kregen, getransplanteerd bij niet-zwaarlijvige mannetjesmuizen. Ze hebben dan het gedrag en de biologische veranderingen van die muizen gevolgd. De ontvangende muizen kregen een normale voeding.
De muizen waarbij de microbiota van muizen die een HFD kregen, werd overgeplant, legden minder explorerende, cognitieve en stereotype activiteiten aan de dag dan de muizen die de controlemicrobiota hadden gekregen, hoewel ze niet in gewicht waren aangekomen. Genetisch onderzoek van de feces bevestigde dat de intestinale microbiota totaal verschilde. Transplantatie van feces van HFD-muizen leidde ook tot een verandering van de markers van de functie van de darmbarrière, een toename van de endotoxines en een wijziging van de expressie van bepaalde immunologische factoren. Analyse van de hersenen van de muizen die een HFD-microbiota hadden gekregen, wees op meer ontstekingsverschijnselen in het hersenweefsel en een cerebrovasculaire onevenwichtigheid.
Dat alles bevestigt het belang van de intestinale microbiota en de link tussen de microbiota en neurologische stoornissen en zou erop kunnen wijzen dat een manipulatie van de intestinale microbiota via een dieet en/of geneesmiddelen de neurologische complicaties van obesitas zou kunnen verminderen. Maar dat moet uiteraard nog verder worden onderzocht.