De regel van de 3 D's
Epidemiologische studies hebben aangetoond dat patiënten met lichte cognitieve stoornissen meer kans lopen om dementie te ontwikkelen. Er moeten nog andere factoren meespelen, maar die kennen we nog niet. Engelse vorsers hebben een meta-analyse daaromtrent uitgevoerd.
Lichte cognitieve stoornissen (MCI) vormen een dunne lijn tussen normale veroudering en dementie. De definitie van MCI is zelf al vrij wazig: minder goede cognitieve functies dan je bij mensen van die leeftijd zou verwachten. 19% van de 65-plussers vertoont lichte cognitieve stoornissen. Ongeveer 46% van de mensen met een MCI zou binnen 3 jaar dement worden.
De Londense vorsers hebben een meta-analyse van 62 longitudinale studies uitgevoerd bij in het totaal 15 950 patiënten met een MCI. Diabetes en prediabetes blijken belangrijke risicofactoren te zijn. Patiënten met een MCI én diabetes of prediabetes liepen 65% meer kans om een dementie van het type alzheimer te ontwikkelen. Het risico was wat lager bij de patiënten bij wie de diabetes goed onder controle was, dan bij de niet-behandelde patiënten, maar dat werd slechts in één enkele studie teruggevonden. Diabetespatiënten liepen ook meer kans op progressie van een MCI naar onverschillig welk type dementie. Patiënten met een MCI én psychiatrische stoornissen zoals een depressie ontwikkelden tweemaal vaker een of andere vorm van dementie.
Het goede nieuws volgens de meta-analyse is dat een gezondere levenswijze (met een mediterrane voeding) en een behandeling voor stemmingsstoornissen het risico kunnen verlagen.
Een meta-analyse is goed, maar eigenlijk hebben we nood aan gerandomiseerde, gecontroleerde studies. Neemt niet weg dat we bij patiënten met een prediabetes, een metaboolsyndroom of een te lage serumfoliumzuurspiegel tijdig maatregelen zouden kunnen nemen om evolutie van een MCI naar dementie in zekere mate te voorkomen. Naar een ontkoppeling van Dementie, Depressie en Diabetes?