Focale epilepsie: in de handen van chirurgen
Het nut van chirurgie bij de behandeling van een epilepsie die niet reageert op minstens twee anti-epileptica, staat buiten kijf. We weten echter nog altijd niet wie er de meeste baat bij vindt.
De auteurs hebben daarom alle studies die daarover werden gepubliceerd, doorgenomen om na te gaan welke patiënten de meeste baat vinden bij chirurgie, en om na te gaan waarom een dergelijke ingreep soms niet wordt aanvaard.
Ze hebben alle studies in de gegevensbanken Medline en Cochrane die tussen 1993 en 2014 werden gepubliceerd, doorgenomen. Ze hebben zich daarbij beperkt tot gerandomiseerde klinische studies, meta-analyses, systematische reviews en grote casus-controleonderzoeken met meer dan 300 patiënten. In het totaal hebben ze 55 artikels geselecteerd. Ze hebben ook de psychiatrische, cognitieve, psychosociale aspecten en de levenskwaliteit geëvalueerd.
In twee gerandomiseerde klinische studies bij 118 patiënten met een temporale epilepsie was het genezingspercentage hoger na chirurgie dan met een continue medische behandeling: respectievelijk 58% versus 8% en 73% versus 0%. Die resultaten werden bevestigd door 9 systematische reviews en 2 reeksen gevallen (volledig verdwijnen van de epilepsieaanvallen bij 34-74% van de patiënten, gemiddeld 62,4%). De vorsers hebben ook subgroepanalyses uitgevoerd. Ze hebben daarbij vastgesteld dat chirurgie minder efficiënt is bij patiënten met extratemporale letsels of met een epilepsie niet te wijten is aan een structureel letsel of beide. De resultaten zijn beter bij sclerose van de hippocampus en goedaardige tumoren.
Beter dan gedacht ...
In tegenstelling tot wat je zou denken is het slaagpercentage van chirurgie even hoog bij kinderen als bij volwassenen. Soortgelijke procedures kunnen leiden tot subtiele verschillen in de neurocognitieve functies of de aanvallen. De perioperatieve sterfte is laag: 0,1-0,5%. De frequentste complicatie is verlies van een gezichtsveld als gevolg van resectie van een temporale kwab. De levenskwaliteit verbeterde duidelijk na de operatie en vooral bij de patiënten die na de operatie volledig genezen waren, aldus de auteurs. Het artikel maakt ook komaf met kwakkels als zouden volwassenen een dergelijke operatie minder goed verdragen dan kinderen en als zou de operatie de levenskwaliteit van de patiënten naar beneden halen. Dat blijkt dus duidelijk niet zo te zijn.