PTSD en de hulplijn
Telegeneeskunde biedt veel voordelen. Vorsers hebben telegeneeskunde uitgetest bij patiënten met een posttraumatische stressstoornis.
PTSD is een zeer frequent probleem, dat lang aanhoudt en zelfs invaliderend kan zijn. Een PTSD kan efficiënt worden behandeld met psychotherapie en geneesmiddelen, maar Amerikaanse vorsers hebben vastgesteld dat niet iedereen daar toegang toe heeft omdat de patiënten daar vaak een te lange afstand voor moeten afleggen.
De auteurs hebben onderzocht of teamwerk via telegeneeskunde daar een oplossing voor zou kunnen zijn. De TOP-studie (Telemedicine Outreach for PTSD) werd uitgevoerd bij oud-strijders met een PTSD die op het platteland woonden. Patiënten die al werden behandeld, en patiënten met een schizofrenie, bipolaire stoornis of verslaving werden uit de studie uitgesloten. Tussen 2009 en 2011 werden 265 oud-strijders in de studie opgenomen. De patiënten werden in twee groepen ingedeeld. Eén groep kreeg de gebruikelijke behandeling en de andere een interventie via telegeneeskunde (TOP). De patiënten werden gedurende 12 maanden gevolgd.
De TOP-interventie bestond uit telefonische gesprekken met een verpleegkundige en een apotheker en telefoon- en videogesprekken met een psycholoog en een psychiater.
De vorsers hebben dan verloop van de score op een PTSD-schaal gevolgd en nagegaan in hoeverre de patiënten de voorgestelde medicatie en cognitieve behandeling naleefden.
Tijdens een follow-up van 12 maanden hebben 73 van de 133 patiënten in de TOP-groep en 16 van de 132 patiënten in de andere groep cognitieve therapie gekregen, dus 18-maal meer in de TOP-groep. De vorsers hebben vastgesteld dat de PTSD-score bij de patiënten in de TOP-groep na 6 en 12 maanden significant meer was gedaald dan in de andere groep. Er was geen verschil in het aantal geneesmiddelen dat ze hadden gekregen, en de therapietrouw tussen de groepen. De vorsers hebben ook vastgesteld dat het bijwonen van minstens 8 sessies het welslagen van de behandeling na 12 maanden voorspelde.
Samenwerking tussen de verschillende zorgverstrekkers en de patiënt is dus mogelijk en efficiënt en verbetert de toestand van patiënten met een PTSD.