Meditatie en kanker, een effect op de cellen
Op de titel afgaand, zou je je kunnen afvragen of de vorsers af en toe niet wat onzin uitkramen. Neemt niet weg dat er almaar meer mensen zijn die het effect van externe psychologische interventies op de lichaamscellen onderzoeken.
Vorsers van Calgary in Canada zijn niet grof te werk gegaan. Ze hebben het effect onderzocht van meditatie of ondersteunende gespreksgroepen op de lengte van de telomeren van cellen bij depressieve patiënten met borstkanker. Het telomeer is een zeer repetitief, a priori niet-coderend DNA-segment. Hoe langer het telomeer, des te minder "oud" zijn de cellen.
88 vrouwen met een borstkanker stadium I tot III werden in vier groepen ingedeeld. Eén groep werd behandeld met meditatie, een tweede nam deel aan ondersteunende groepstherapie, een derde groep werd behandeld met meditatie en nam deel aan gespreksgroepen en de vierde groep was een controlegroep die geen specifieke behandeling kreeg. Bij analyse werd geen verschil waargenomen tussen de groep die aan meditatie deed, en de groep die ondersteunende zorg kreeg. Er werd wel een tendens waargenomen in de derde groep (meditatie en groepstherapie): in die groep bleef de lengte van de telomeren gehandhaafd, terwijl ze in de vierde groep (zonder therapie) was verminderd.
Je kan moeilijk conclusies trekken op grond van één enkele studie, maar het ziet er dus toch naar uit dat patiënten die psychosociale ondersteuning krijgen, het beter doen dan patiënten die niet worden ondersteund, maar dat moet nog verder worden onderzocht.