Schizofrenie en bipolaire stoornissen: een gemeenschappelijke basis?
In vroegere studies bij schizofrene patiënten werd een verlies van de dendritische uiteinden in de dorsolaterale prefrontale cortex aangetoond. Vorsers hebben willen onderzoeken of dat ook zo is bij een bipolaire stoornis.
De vorsers hebben een postmortaal onderzoek uitgevoerd bij patiënten die tijdens hun leven aan schizofrenie of een bipolaire stoornis hadden geleden. Ze hebben hersenweefsel onderzocht van 14 schizofrene patiënten, 9 bipolaire patiënten en 19 controlepersonen. Ze hebben het aantal, de dichtheid en de lengte van de dendritische uiteinden in de verschillende groepen gemeten. Ze hebben ook de potentiële effecten van klinische en demografische variabelen op de dendritische parameters onderzocht.
De dichtheid van dendritische uiteinden was duidelijk lager (meer dan 10%) bij bipolaire patiënten dan bij de controlepersonen. Bij de schizofrene patiënten was de dichtheid 6,5% lager, maar dat verschil was niet significant. Het gemiddelde aantal zenuwuiteinden was 21,6% lager bij de schizofrene patiënten en 25,8% lager bij de bipolaire patiënten dan bij de controlepersonen. In beide groepen patiënten was de lengte van de dendrieten meer dan 18% korter.
Hoewel schizofrenie en bipolaire stoornis zeer verschillende aandoeningen zijn, zou het volgens de auteurs gezien de gelijkenissen in verlies van dendrieten toch kunnen dat ze bepaalde pathofysiologische mechanismen gemeen hebben. Misschien zullen latere studies nog andere gelijkenissen of verschillen tonen, wat ons op het spoor zou kunnen zetten van nieuwe biomarkers en, waarom niet, nieuwe behandelingen.