Ouderen en zelfdoding: het belang van screening
Je hoort vaak zeggen dat ouderen met slaapstoornissen veel vaker zelfdoding plegen dan jongere mensen. Ze zouden ook vaak op raadpleging gaan bij hun arts tijdens de week voor de suïcidepoging.
Vorsers hebben onderzocht of slaapstoornissen al dan niet een risicofactor voor zelfdoding zijn. Ze hebben daarvoor een observationele studie uitgevoerd gedurende tien jaar. Uit een groep van 14.456 ouderen hebben ze 20 mensen die zelfdoding hadden gepleegd, en 400 controlepersonen van dezelfde leeftijd, hetzelfde geslacht en dezelfde woonplaats geselecteerd. Primaire uitkomstmaten waren de slaapkwaliteitsindex, de schaal voor depressie van het Center for Epidemiologic Studies en vitale statistiek.
Iets doen aan de slaap
Bij regressieanalyse werd vastgesteld dat een subjectief slechte slaapkwaliteit significant correleerde met een hoger risico op zelfdoding (x 1,39) tijdens een follow-up van 10 jaar. Twee items van de slaap bleken dat risico te verhogen: inslaapstoornissen (OR 2,24) en een niet-verkwikkende slaap (OR 2,17).
Een slechte slaapkwaliteit gaat dus gepaard met een hoger risico op zelfdoding tijdens de volgende tien jaar, ook na correctie voor depressieve symptomen. Dergelijke klachten mogen dus niet worden weggewuifd en moeten zo mogelijk zonder dralen efficiënt worden behandeld.