Multiple sclerose: lichaamsbeweging zelfs voor zwaar zieke patiënten?
Meerdere studies hebben aangetoond dat lichaamsbeweging nuttig is en de levenskwaliteit verbetert bij patiënten met multiple sclerose. Vaak werden die studies echter uitgevoerd bij patiënten met een lichte handicap.
Australische vorsers zijn een stapje verder gegaan en hebben hun studie uitgevoerd bij MS-patiënten met een matige tot ernstige handicap. Ze hebben ook het effect van lichaamsbeweging op het relapspercentage onderzocht. De studie werd online uitgevoerd bij 2;232 patiënten in meerdere landen. De patiënten die zich emotioneel beter voelden, waren jongere mannen met een doorgaans lagere BMI. Die patiënten namen ook meer lichaamsbeweging dan gemiddeld. Een interessante vaststelling is dat meer lichaamsbeweging gepaard ging met minder invaliditeit en een betere aan de gezondheid gerelateerde levenskwaliteit, ook na correctie voor de leeftijd, het geslacht en de mate van handicap.
Overschakeling van weinig lichaamsbeweging naar matige of intense lichaamsbeweging verbeterde een samengesteld gezondheidseindpunt van 47,7 tot respectievelijk 56 en 59,9. Het samengestelde eindpunt van geestelijke gezondheid steeg van 60,6 tot respectievelijk 67,0 en 68,8. Ook werd een verbetering waargenomen op een schaal die de sociale functies evalueert: een stijging van 57,8 tot 66,1 en 68,4. En de levenskwaliteit tot slot verbeterde van 58,5 tot 64,5 en 67,7.
Fysieke activiteit blijkt dus heilzame effecten te hebben, ongeacht de handicap van de patiënt. Hoe intenser de activiteit, des te groter zal het effect zijn.
Claudia H Marck et al. Physical activity and associated levels of disability and quality of life in people with multiple sclerosis: a large international survey. BMC Neurology 2014, 14:143