Epilepsie: wiskundig model onderscheidt 16 soorten aanvallen
Bij alle species (muggen, muizen, zebravisjes, de mens ...) volgen epilepsieaanvallen dezelfde eenvoudige wiskundige regels. Met een combinatie van theoretische neurowetenschappen en fundamenteel en klinisch onderzoek hebben vorsers van het Inserm in Marseille de universele formule ontdekt die het begin, het verloop en het einde van die aanvallen bij alle levende wezens bepaalt.
Tijdens hun studie en na twee jaar onderzoek heeft de groep van Christophe Bernard vier verschillende manieren ontdekt waarop een epilepsieaanval begint, en vier verschillende manieren waarop hij eindigt. In totaal dus 16 verschillende soorten aanvallen, ongeacht de onderzochte dierspecies. Met dat model kun je de epilepsieaanvallen dus goed classificeren. Een dergelijke classificatie kan ook erg nuttig zijn om nieuwe geneesmiddelen te ontwikkelen en om een behandeling op maat uit te werken.
Een internationale groep heeft overigens een belangrijke genetische factor ontdekt bij idiopathische veralgemeende epilepsie, de frequentste vorm van die neurologische aandoening (2), meer bepaald een mutatie van het gen van de cotransporter KCC2, een eiwit dat de hoeveelheid chloorionen in de neuronen op het juiste peil houdt en dat een belangrijke rol speelt bij het regelen van de excitatie en remming van de neuronen.
(referenties:
(1) Brain, 11 juni 2014, DOI: 10.1093/brain/awu133
(2) EMBO Reports, 13 juni 2014, DOI: 10.15252/embr.201438840)