Welke geestesziekte had Mozart? Wat betekent dat voor ons?
In een commentaarstuk bespreken Andrea Schmidt en Peter Falkai de inhoud van het juninummer van de European Archives of Psychiatry and Clinical Neuroscience en ze doen dat heel subtiel: ze slagen erin slagen om Mozart en aandachtsstoornis met hyperactiviteit eerst tijdens de kinderjaren en daarna op volwassen leeftijd naast elkaar te plaatsen.
Volgens hen had Mozart waarschijnlijk geen gilles-de-la-tourettesyndroom. Veel psychiaters hebben echter geprobeerd allerhande kwalen te beschrijven bij Mozart. Naast zijn hyperactiviteit vertoonde hij waarschijnlijk ook persoonlijkheidsstoornissen. De obscene taal die hij uitkraamde, weerspiegelde meer het barokke taalgebruik en was toen veel meer gemeengoed dan nu. Daarin verschilde de middenklasse ook van het verfijnde taalgebruik aan het Hof.
Vandaar naar ADHD bij kinderen is maar een kleine stap. De schrijvers van het commentaarstuk verwijzen naar vorsers die hebben aangetoond dat het rookgedrag bij volwassenen verschilt naargelang ze als kind al dan niet ADHD hebben gehad. Volgens de auteurs van die studie bestaan er verschillen en roken ex-ADHD-patiënten meer. Epidemiologische studies tonen echter aan dat het verschil kleiner wordt na de leeftijd van 20 jaar. Een andere hypothese stelt dat ADHD gelinkt kan zijn aan een persoonlijkheidsstoornis of een depressie in engere zin. De studies die in dit nummer worden gepubliceerd, bevestigen dat. Dat betekent dat patiënten met ADHD, een persoonlijkheidsstoornis of een depressie in engere zin zich zouden moeten laten onderzoeken om misschien een tweede Mozart te ontdekken, wie weet.