Pijn en opiaten: constipatie niet vergeten
Het is niet altijd eenvoudig om de juiste dosering van opiaten te vinden. Naast de eventuele risico's voor de patiënt en problemen bij de follow-up is ook constipatie een probleem, dat een negatieve invloed kan hebben op de levenskwaliteit van de patiënt.
Patiënten die opiaten krijgen, vertonen vaak constipatie. Vorsers hebben naloxegol, een antagonist van de µ-opiaatreceptor, getest. Naloxegol wordt per os toegediend en werkt alleen perifeer. Ze hebben de resultaten van twee identieke, dubbelblinde fase 3-studies geanalyseerd, een studie bij 652 patiënten en een studie bij 700 patiënten zonder kanker die werden behandeld wegens pijn en die episoden van constipatie hadden vertoond als gevolg van de opiaten. De patiënten werden gerandomiseerd naar 12,5 mg, 25 mg of een placebo.
Het primaire eindpunt was het responspercentage na 12 weken. Een respons werd gedefinieerd als minstens drie stoelgangen per week of een stijging met één tot minstens negen stoelgangen na 12 weken of minstens drie stoelgangen na vier weken. De gegevens werden geanalyseerd volgens het principe van intentie tot behandelen.
Het responspercentage was significant hoger met een dosering van 25 mg dan met de placebo: respectievelijk 44,4% versus 29,4% in de eerste studie en 48,7% vs. 28,8% in de tweede. Er werd ook een weliswaar lichtere, maar toch interessante respons verkregen met de dosering van 12,5 mg. De vorsers hebben ook de tijd tot het verkrijgen van een respons gemeten. Er werd zeer snel een respons verkregen met de dosering van 25 mg in vergelijking met de placebo.
Naloxegol had geen effect op de pijn. Naloxegol 25 mg veroorzaakte echter meer gastro-intestinale bijwerkingen.
Naloxegol is dus een eenvoudige en snelwerkende behandeling voor refractaire constipatie als gevolg van opioïde pijnstillers.