CVA, een 'gewichtige' aandoening
Ontwikkelen zwaarlijvige patiënten minder vaak een tweede CVA? Dat noemen de vorsers de obesitasparadox. Sommigen denken dat dat inderdaad zo is, anderen denken dat het een artefact is toe te schrijven aan een selectiebias.
Daarom hebben vorsers een studie uitgevoerd om de overleving na een CVA te evalueren volgens de BMI. Om een selectiebias te voorkomen, hebben ze voor hun studie sterfte aan CVA gedefinieerd als overlijden binnen één maand na het CVA.
Ze hebben daarvoor de gegevens geanalyseerd van het Deense CVA-register van 2003 tot 2012 en het Deense overlijdensregister. Ze hebben alleen informatie verzameld over CVA. Sterfte aan CVA werd dus gedefinieerd als overlijden binnen een maand na het eerste CVA. Alle Denen van wie informatie beschikbaar was over de BMI, de leeftijd, het geslacht, de burgerlijke stand, de ernst van het CVA, het subtype CVA, het cardiovasculaire profiel en de sociaal-economische gegevens, werden in de studie opgenomen. De auteurs hebben dan het verband onderzocht tussen de BMI en de sterfte aan CVA binnen een week of binnen een maand.
7.878 (11%) van de 71.617 patiënten zijn tijdens de eerste maand gestorven. In 70% van de gevallen (n = 5512) was het CVA de belangrijkste doodsoorzaak. 9,7% van de patiënten van wie er informatie over de BMI bekend was, woog te weinig, 39% had een normale BMI, 34,5% vertoonde overgewicht en 16,8% was zwaarlijvig. Er werd een negatieve correlatie waargenomen tussen de BMI en de leeftijd waarop het CVA was opgetreden. De auteurs hebben geen verschil in sterfte binnen een maand na het CVA vastgesteld tussen mensen met een normale BMI en mensen met overgewicht of zwaarlijvigheid. De analyse van de gegevens na één week gaf soortgelijke resultaten.