Het gewicht van het verlies van een dierbare
'Celui des deux qui reste est toujours en enfer', zong Jacques Brel. New Yorkse vorsers hebben onderzocht welke impact dat zou kunnen hebben op de ontwikkeling van psychiatrische aandoeningen.
Het plotselinge overlijden van iemand die je na aan het hart ligt, is altijd een enorme emotionele schok, maar het is niet bekend of dat kan leiden tot psychiatrische stoornissen en of dat verandert tijdens het leven. Het is moeilijk dat allemaal te vatten en daarom heeft de New Yorkse groep zich bewust beperkt tot het optreden van angst- of stemmingsstoornissen en het optreden van middelenmisbruik in een niet-geselecteerde populatie.
Ze hebben een gestructureerd interview afgenomen bij 27.354 mensen om na te gaan wanneer de eerste symptomen van die stoornissen zoals gedefinieerd in de DSM-IV zijn opgekomen. Ze hebben uiteraard rekening gehouden met de aanwezigheid van andere ziekten, andere traumatiserende ervaringen en demografische variabelen. Nagenoeg alle deelnemers zeiden dat het plotselinge overlijden van een geliefde zeker de meest traumatiserende ervaring is. Die ervaring kan leiden tot een depressie in engere zin, paniekstoornis of een posttraumatische stressstoornis, ongeacht de leeftijd waarop dat gebeurt. Het optreden van manische episoden, fobie, alcoholisme en veralgemeende angststoornis blijkt echter nog een groter probleem te zijn bij ouderen.
Rouw verhoogt dus het risico op verschillende psychiatrische aandoeningen waaronder ook episoden van manie. Volgens de auteurs is dat een groot nieuw onderzoeksterrein.
http://ajp.psychiatryonline.org/Article.aspx?ArticleID=1873667