Effect van CVA op het seksuele leven
Die vraag is misschien niet zo relevant als het leven van de patiënt in gevaar is, maar als het CVA optreedt voor de leeftijd van 60 jaar, mag die vraag toch worden gesteld.
Franse auteurs hebben een studie gepubliceerd in de European Journal of Neurology waarin ze de seksuele gezondheid en het welzijn van de patiënten hebben geëvalueerd. Ze hebben hun studie uitgevoerd bij 156 patiënten jonger dan 60 jaar die zich tijdens een periode van 2 jaar hadden aangemeld in het universitaire medisch centrum van Amiens wegens een CVA. Eén jaar na een CVA hebben ze de patiënten uitgenodigd om een vragenlijst in te vullen over hun seksuele activiteit en welzijn. Seksuele disfunctie werd gedefinieerd als een achteruitgang van de seksuele functie of minder bevrediging. Het psychische welzijn werd gemeten met de HADS-schaal (Hospital Anxiety and Depression Scale).
Het percentage respondenten was zeer bevredigend: meer dan twee derde van de patiënten (67%, n = 104) heeft de vragenlijst volledig ingevuld teruggestuurd. 30 respondenten (29%) rapporteerden een gebrek aan seksuele activiteit. Het mag nauwelijks een verrassing zijn dat de patiënten met een verminderde seksualiteit een slechtere HADS-score hadden dan de patiënten met een normale seksualiteit: 19,7 versus 11,2 (p < 0,001). Die patiënten waren ook angstiger en depressiever. Ze vertoonden ook vaker letsels van de linkerhemisfeer: 70% versus 30 % (p < 0,001) en ze kregen vaker een behandeling met ACE-remmers en diuretica dan de andere. Bij verdere analyse hebben de Franse vorsers aangetoond dat een depressie en het gebruik van ACE-remmers de belangrijkste twee factoren zijn die correleren met seksuele stoornissen. Dat een CVA gepaard ging met een hoger risico op seksueel falen zelfs één jaar na het CVA, was al evenmin een verrassing. Dat blijkt evenwel meer het gevolg te zijn van de depressie en de specifieke behandeling dan van het CVA zelf.