Update van richtlijnen voor hersenschudding bij sporters
Het subcomité voor de ontwikkeling van richtlijnen van de American Academy of Neurology heeft de richtlijnen voor de evaluatie en de behandeling van hersenschudding bij sporten geüpdatet.
De Amerikaanse richtlijnen ter zake dateren al van 1997. De update geeft een antwoord op vier vragen:
- Welke factoren verhogen of verlagen het risico op hersenschudding?
- Hoe kunnen patiënten met een hersenschudding en mensen met een hoog risico op handicap, ernstige neurologische stoornissen en een ernstige en/of langdurige neurogedragshandicap worden geïdentificeerd?
- Welke klinische factoren kunnen patiënten met een hoog risico op vroege ernstige of langdurige stoornissen na een hersenschudding, ernstige neurologische stoornissen, risico op recidief van hersenschudding of neurogedragshandicap identificeren?
- Met welke interventies kunnen we het herstel verbeteren, het risico op recidief verlagen en de restletsels op lange termijn verminderen?
De auteurs stellen dat specifieke risicofactoren het risico op hersenschudding kunnen verhogen of verminderen.
Er bestaan diverse tools om dat te evalueren zoals de Standardized Assessment of Concussion en de Balance Error Scoring System.
Risicofactoren voor recidief zijn een voorgeschiedenis van herhaalde hersenschudding (vooral binnen 10 dagen na het ongeval).
Er zijn onvoldoende gegevens om te stellen dat een of andere interventie het herstel verbetert of de sequelae op lange termijn vermindert.
(referentie: Giza CC et al. Neurology. 2013;80:2250)