Pleisters met micronaaldjes, een mini-invasief alternatief voor intravitreale injectie
Herhaalde intravitreale injecties van geneesmiddelen zijn toch een zware belasting voor de patiënten en kunnen risico’s inhouden. Oogpleisters met micronaaldjes zijn een nieuwe, veelbelovende techniek voor een gerichte, precieze en minder invasieve toediening van geneesmiddelen. Een publicatie in het tijdschrift Nature schetst een stand van zaken en de perspectieven ervan voor complexe oogziektes.

De micronaaldjes zijn 300-900 µm lang, worden gemaakt van biocompatibele en biologisch afbreekbare materialen en dienen de geneesmiddelen direct in specifieke compartimenten (cornea, sclera, suprachoroïdale ruimte of glasvocht) toe met een gecontroleerde penetratie en minimale pijn.
Recente aanwinsten bij de ontwikkeling van die micronaaldjes zijn integratie van 3D-printtechnieken voor het creëren van sterk gepersonaliseerde geometrieën voor een preciezere toediening van de geneesmiddelen en ontwikkeling van hybride micronaaldjes bestaande uit verschillende polymeren om de mechanische resistentie en de gecontroleerde afgifte van de geneesmiddelen te verbeteren.
Een bewezen farmacologische werkzaamheid
In preklinische studies was de concentratie van bepaalde geneesmiddelen in het oog tot 10-maal hoger met pleisters met micronaaldjes dan met oogdruppels en was er ook significant minder systemische diffusie van die geneesmiddelen. Systemen voor verlengde afgifte geven het geneesmiddel af over meerdere weken, waardoor de frequentie van toediening zou kunnen worden verlaagd.
Toegang tot de suprachoroidale ruimte is bijzonder interessant voor netvliesaandoeningen. Het geneesmiddel wordt zo gericht toegediend in het vaatvlies en het externe netvlies en er is dan minder risico op enoftalmie en bloeding.
Schaalverandering
Om weefselletsels te vermijden en het comfort van de patiënt te verbeteren, moeten we alles in het werk stellen om submicrometrische naaldjes te ontwikkelen. Alles zal dus afhangen van de vooruitgang inzake microfabricatietechnieken en met name tweefotonpolymerisatie en lithografie op nanometrische schaal. Door de micronaaldjes te integreren in draagbare of implanteerbare diagnostische systemen moet het mogelijk worden de ziekte in real time te volgen en de toediening van de geneesmiddelen aan te passen bij elke patiënt afzonderlijk.
Samengevat, pleisters met micronaaldjes zouden een technologische brug kunnen vormen tussen weinig effectieve topische behandelingen en invasieve injecties. Dat zou de therapietrouw en de behandeling van chronische oogziekten sterk ten goede kunnen komen.
Referentie:
J. Lee. Microneedles for controlled and sustained intraocular drug delivery. Journal/Review Article 2025. doi: 10.1038/s41427-025-00614-7