Wordt Hans Kluge de volgende directeur-generaal van de WHO?
Volgend jaar krijgt de WHO een nieuwe directeur-generaal. Onze landgenoot Hans Kluge is één van de vier officiële kandidaten die vandaag bekend zijn.
Na twee termijnen eindigt volgend jaar het mandaat van Tedros Adhanom Ghebreyesus als directeur-generaal van de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO). In april van dit jaar kregen alle lidstaten een uitnodiging om een landgenoot als kandidaat voor te dragen. Momenteel zijn er vier zogenaamde 'prospective candidates', waaronder onze landgenoot Hans Kluge. Nog tot 24 september kunnen landen een kandidaat naar voor schuiven. Daarna gaat een lange kiesperiode van start die eind mei 2027 moet uitmonden in de verkiezing van een nieuwe directeur-generaal.
Roeselarenaar Hans Kluge is huisarts van opleiding, maar koos al snel voor een internationale carrière. Namens Artsen Zonder Grenzen was hij eerst actief in Liberia en Somalië. Later coördineerde hij tuberculoseprogramma's in Russische gevangenissen en werkte hij als tuberculose-adviseur voor de voormalige Sovjetrepublieken.
Infectieziekten en humanitaire crisissen
In 1999 trad hij in dienst bij de WHO en bekleedde hij functies in Rusland, Myanmar en het Europese regiokantoor. Hier werd hij in 2010 directeur Gezondheidssystemen en Volksgezondheid en sinds 2020 is hij regionaal directeur WHO Europa. Vorig jaar werd hij unaniem herkozen, wat in het gepolariseerde Europa toch wel een prestatie is. Binnen de WHO staat hij onder meer bekend als een specialist inzake infectieziekten en humanitaire crisissen. Hij leidde WHO Europa onder meer door de covidpandemie, de mpox-uitbraken, de oorlog in Oekraïne en de extreme weersomstandigheden die het continent treffen.
Inschatten wat de kansen van Hans Kluge zijn om de hoogste functie binnen de WHO te bereiken, is niet makkelijk. De combinatie van klinische ervaring en ervaring binnen de WHO is ongetwijfeld een pluspunt, net als zijn talenkennis. Hij spreekt niet enkel Nederlands en Duits, maar met Frans, Engels en Russisch ook drie van de zes officiële talen van de WHO. Het is bovendien al sinds 2003 geleden dat Europa met de Noorse Gro Harlem Brundtland de directeur-generaal van de WHO leverde. De vorige drie directeurs-generaal (Tedros Adhanom Ghebreyesus, Margaret Chan en Lee Jong-wook) kwamen uit Afrika en Azië.
Misschien kan voormalig premier Alexander De Croo wel roet in het eten werpen. Sinds zijn benoeming als directeur van het VN-ontwikkelingsprogramma heeft België al een absolute topfunctie in handen. Is een tweede topfunctie voor een klein land als het onze niet te veel van het goede voor veel andere lidstaten?
Momenteel zijn er vier 'prospective candidates', waaronder onze landgenoot Hans Kluge
Kinderarts
Kijken we ook even naar de drie andere kandidaten die momenteel gekend zijn. Met Hanan Balkhy uit Saoedi-Arabië dingt nog een tweede arts mee naar de functie van directeur-generaal. Balkhy is een kinderarts gespecialiseerd in pediatrische infectieziekten. Ze studeerde geneeskunde aan de King Abdulaziz University in Jeddah en specialiseerde zich in de pediatrie in het Massachusetts General Hospital. Na een bijkomende specialisatie in pediatrische infectiologie bij de Cleveland Clinic bouwde ze In haar thuisland een carrière uit rond infectiepreventie en antibioticaresistentie.
Net als Hans Kluge is ze intussen actief binnen de WHO. In 2019 werd ze Assistant Director-General for Antimicrobial Resistance op het WHO-hoofdkwartier in Genève. Sinds 2024 leidt ze het WHO-kantoor voor het oostelijke Middellandse Zeegebied, een regio die 22 landen bestrijkt en ongeveer 745 miljoen inwoners telt.
Ministers van Volksgezondheid
De twee andere kandidaten hebben een meer uitgesproken politiek profiel. Qatari Hanan Mohamed Al-Kuwari is een voormalig minister van Volksgezondheid van haar land en heeft een achtergrond in gezondheidszorgmanagement. Als minister van Volksgezondheid (2016-2024) leidde ze onder meer de medische voorbereiding van het WK voetbal 2022 in goede banen. In dezelfde periode leidde ze ook de Hamad Medical Corporation, de grootste publieke zorggroep in Qatar. Onder haar leiding groeide het uit tot een geïntegreerd academisch netwerk van 17 ziekenhuizen met 31.000 werknemers.
De Indonesische kandidaat, Budi Gunadi Sadikin, is een buitenbeentje omdat hij zijn carrière vooral uitbouwde in sectoren als technologie, bankwezen en het beheer van staatsbedrijven. Sinds 2020 is hij wel minister van Volksgezondheid van zijn land. In die hoedanigheid hervormde hij zowel de eerstelijns- als de ziekenhuiszorg in het grootste moslimland ter wereld. Hij voerde onder meer een grootschalig programma in van gratis preventieve gezondheidscontroles. In zijn nadeel spelen het feit dat hij geen arts is en evenmin ervaring heeft binnen de WHO.
>> Op onze website vindt u meer over het verdere verloop van de verkiezing.