CD&V wil betere ondersteuning bij zwangerschapsverlies

Voorstel van resolutie

Volksvertegenwoordiger Nawal Farih (CD&V) diende bij de Kamer van Volksvertegenwoordigers een voorstel van resolutie in betreffende de versterking van de zorg en de ondersteuning na zwangerschapsverlies en de verbetering van de registratie.

Herman Nys - 10 september 2026

Herman Nys, em. prof. medisch recht KU Leuven

Betere registratie en monitoring

Een doeltreffend en evidencebased beleid inzake reproductieve gezondheidszorg vereist een betrouwbare, volledige en uniforme registratie van de zwangerschapsuitkomsten.

Vandaag bestaat er echter een belangrijke lacune in de gegevensverzameling rond zwangerschapsverlies. Terwijl vrijwillige zwangerschapsafbrekingen krachtens de geldende regelgeving worden geregistreerd en gerapporteerd, ontbreekt een systematische registratie van de spontane zwangerschapsverliezen.

Hierdoor bestaat er vandaag geen volledig zicht op het aantal zwangerschapsverliezen, de kenmerken er van, de gevolgde zorgtrajecten, de mogelijke medische complicaties en de psychosociale impact op vrouwen en koppels.

Lees: CD&V wil koppels beter ondersteunen bij zwangerschapsverlies

In het bijzonder blijven zwangerschapsverliezen die zich voordoen vóór 22 weken zwangerschap grotendeels buiten de officiële statistieken.

Als gevolg hiervan ontbreekt vandaag een volledig en betrouwbaar beeld van de zwangerschapsverliezen in België, wat een onderbouwde beleidsontwikkeling en kwaliteitsmonitoring bemoeilijkt. Het is daarom wenselijk te onderzoeken hoe de registratie van zwangerschappen vanaf de klinische vaststelling en van zwangerschaps -verliezen kan worden verbeterd, op een uniforme en privacyconforme wijze.

Een dergelijke registratie kan bijdragen tot een beter inzicht in de prevalentie van een zwangerschapsverlies, de identificatie van de risicofactoren, de evaluatie van de kwaliteit van de zorg en de ontwikkeling van een gerichte medische en psychosociale ondersteuning voor vrouwen en koppels die hiermee worden geconfronteerd.

Dit voorstel van resolutie beoogt daarom de zorg en ondersteuning na een zwangerschapsverlies verder te versterken, de kennis en de monitoring van zwangerschapsverlies te verbeteren en de kwaliteit en de uniformiteit van de zorgverlening te bevorderen.

Verzoeken aan de federale regering

Het voorstel van resolutie verzoekt de federale regering

1. een structureel kader uit te werken dat voorziet in een toegankelijk en terugbetaald aanbod van psychologische begeleiding na een zwangerschapsverlies, onder meer via een vastgesteld aantal terugbetaalde sessies;
2. deze begeleiding toegankelijk te maken voor zowel de vrouw als haar partner;
3. duidelijke richtlijnen uit te werken inzake de nazorg na een zwangerschapsverlies, met bijzondere aandacht voor de psychosociale ondersteuning, de rouwbegeleiding en de vroegtijdige detectie van psychische klachten;
4. in overleg met de deelstaten, initiatieven te nemen om vrouwen en koppels na een zwangerschapsverlies systematisch te informeren over de bestaande terugbetaalde vroedkundige begeleiding en de andere beschikbare vormen van nazorg;
5. de nodige maatregelen te nemen om vrouwen tijdig toegang te garanderen tot alle medisch aangewezen behandelingsopties bij een zwangerschapsverlies, waar onder afwachtend, medicamenteus en operatief beleid;
6. minimale kwaliteitsnormen vast te leggen voor de opvang, de behandeling en de nazorg bij een zwanger schapsverlies, met bijzondere aandacht voor tijdige zorg, multidisciplinaire begeleiding en de beschikbaarheid van voldoende gespecialiseerd personeel;
7. te onderzoeken hoe zwangerschappen vanaf de klinische vaststelling op een uniforme, proportionele en privacyconforme wijze beter kunnen worden geregistreerd binnen de bestaande gezondheidsdatabanken;
8. te onderzoeken hoe zwangerschapsverliezen beter kunnen worden geregistreerd en gemonitord, met respect voor de privacy van de patiënten;
9. in overleg met de wetenschappelijke verenigingen en de zorgverleners de bestaande verschillen tussen de zorginstellingen inzake de diagnostische opvolging, het onderzoek en de begeleiding van herhaald zwangerschapsverlies in kaart te brengen en, op basis daarvan, nationale uniforme richtlijnen uit te werken;
10. in overleg met de wetenschappelijke verenigingen en de zorgverleners de bestaande ziekenhuispraktijken inzake de opvang en de behandeling van extreem vroeggeboren kinderen aan de grens van de levensvatbaarheid in kaart te brengen en te komen tot een wetenschappelijk onderbouwd en uniform nationaal gedragen referentiekader;
11. te onderzoeken hoe de ziekenhuizen de ouders die worden geconfronteerd met een zwangerschapsverlies een waardige en aangepaste omgeving kunnen aanbieden, onder meer door aandacht te besteden aan de privacy, de rust en de afzondering van materniteitsafdelingen waar pasgeborenen verblijven.