Nut van zelfonderzoek van de aars
Volgens een Amerikaanse prospectieve studie kunnen bij zelfonderzoek van de aars letsels worden gedetecteerd die kwaadaardig zouden kunnen zijn. Bij de opsporing van anale kanker zou zo'n zelfonderzoek erg nuttig kunnen zijn.
Meer dan 700 homo- en biseksuele mannen en transvrouwen hebben deelgenomen aan de 'Prevent Anal Cancer Palpation'-studie. Een personeelslid van het hiv-referentiecentrum heeft ze eerst gedurende ongeveer 15 minuten geleerd hoe ze zichzelf moeten onderzoeken. De koppels die aan de studie hebben deelgenomen, hebben geleerd hoe ze elkaar moeten onderzoeken. Na het zelfonderzoek werden ze ook onderzocht door een arts om er zeker van te zijn dat ze minder typische letsels niet hebben gemist. De sensitiviteit van het zelfonderzoek bedroeg 59% en de specificiteit 80%. De precisie was even goed bij zelfonderzoek als bij onderzoek door een partner. In ongeveer 70% van de gevallen waren de resultaten van het zelfonderzoek identiek aan die van het onderzoek dat naderhand door een arts was uitgevoerd. Als de opleiding werd gegeven door een arts in plaats van door iemand anders, was dat 80%. 90% van de proefpersonen vond het zelfonderzoek gemakkelijk of zeer gemakkelijk. Minder dan 10% vond het moeilijk of zeer moeilijk. De meeste mensen hebben aangegeven dat ze in de toekomst hun aars zelf opnieuw zouden onderzoeken en dat ze op spreekuur zouden komen als ze een afwijking zouden vaststellen. Het is echter belangrijk op te merken dat zelfonderzoek een waarschuwings- en surveillancetool is, die echter screening door een gezondheidswerker niet kan vervangen. Sommige letsels worden immers niet vastgesteld bij zelfonderzoek en soms worden dingen opgemerkt die eigenlijk geen letsels zijn, wat onnodige angst veroorzaakt. Zelfonderzoek van de aars zou evenwel waardevol kunnen zijn bij om afwijkingen zo snel mogelijk op te sporen en de patiënten bewust te maken van het belang van opsporing van anale kanker.