Overschakeling naar dolutegravir/lamivudine of bictegravir/emtricitabine/TAF: een van de weinige vergelijkende studies in het reële leven
Maar zelden zijn studies uitgevoerd die antiretrovirale behandelingen direct met elkaar hebben vergeleken. Op het congres van de IAS 2022 is een Spaanse studie gepresenteerd die in het reële leven is uitgevoerd bij patiënten die een drievoudige combinatietherapie kregen en een onmeetbaar lage viruslast hadden. Die patiënten werden overgeschakeld op een tweevoudige combinatietherapie met dolutegravir en lamivudine of een drievoudige combinatietherapie met bictegravir, emtricitabine en TAF.
De retrospectieve studie is uitgevoerd bij alle hiv-geïnfecteerde patiënten die in één enkel centrum, het Hospital del Mar in Barcelona, werden gevolgd en die tussen april 2019 en november 2021 waren overgeschakeld op een tweevoudige combinatietherapie met dolutegravir en lamivudine of een drievoudige combinatietherapie met bictegravir, emtricitabine en TAF (B/F/T). De slotanalyse betrof 358 patiënten van gemiddeld 47,3 jaar die waren overgeschakeld op DTG/3TC en na de overschakeling gedurende gemiddeld 293 dagen werden gevolgd, en 332 patiënten van gemiddeld 45,5 jaar die waren overgeschakeld op een drievoudige combinatietherapie met bictegravir, emtricitabine en TAF en die gedurende gemiddeld 440 dagen werden gevolgd na de overschakeling. Op virologisch vlak was er geen significant verschil tussen de twee behandelingsgroepen. De viruslast was onmeetbaar laag (< 50 kopieën/ml) bij 98,3% van de patiënten van de DTG/3TC-groep en 97,3% van de patiënten die waren overgeschakeld op bictegravir, emtricitabine en TAF. Bij respectievelijk 1,4% en 2,5% van de patiënten werd een viruslast gemeten van 51 tot 500 kopieën/ml. 0,3% van de patiënten in beide groepen had een viruslast van meer dan 500 kopieën/ml.
8,7% van de patiënten van de DTG/3TG-groep en 15% van de patiënten die waren overgeschakeld op bictegravir, emtricitabine en TAF, hebben de behandeling onderbroken. Het aantal patiënten dat de behandeling heeft stopgezet, was dus 37% hoger met de drievoudige dan met de tweevoudige combinatietherapie. Het verschil was evenwel niet significant (p = 0,19). Bij de patiënten die in het reële leven werden overgeschakeld op een andere behandeling, waren beide behandelingsschema's virologisch effectief en werden ze goed verdragen.
Ref.: Knobel H. et al. E-poster EPB168, IAS 2022, Montreal