Type 1- en 2-diabetes en chronische nierinsufficiëntie

Twee Amerikaanse organisaties, namelijk de American Diabetes Association en Kidney Disease: Improving Global Outcomes, hebben hun expertise gebundeld en een praktische en heldere consensus geschreven voor de artsen (https://doi.org/10.1016/j.kint.2022.08.012).
Dit zijn de belangrijkste conclusies:
- Bij patiënten met type 1- of type 2-diabetes én chronische nierinsufficiëntie moet men eerst een gezamenlijk schema opstellen met het oog op een betere voeding, meer lichaamsbeweging, rookstop en gewichtscontrole, voordat gestart wordt met een medicamenteuze behandeling om de werking van de organen te vrijwaren en de streefwaarden voor de glykemie, de bloeddruk en de serumlipiden te bereiken.
- Bij patiënten met type 1- of type 2-diabetes met hypertensie en albuminurie is een ACE-remmer of een sartan geïndiceerd in de maximale bloeddrukverlagende dosering of de dosering die nog wordt verdragen.
- Bij patiënten met type 1- of type 2-diabetes én chronische nierinsufficiëntie wordt een statine aanbevolen voor preventie van cardiovasculaire atherosclerose (een matig intense behandeling in de primaire preventie en een intense behandeling in de secundaire preventie).
- Metformine wordt aanbevolen bij patiënten met type 2-diabetes én chronische nierinsufficiëntie met een geraamde glomerulusfiltratiesnelheid (eGFR) ≥ 30 ml/min/1,73 m². Een lagere dosering van 1000 mg/d wordt aanbevolen in geval van een eGFR van 30 tot 44 ml/min/1,73m² en ook in geval van een eGFR van 45 tot 59 ml/min/1,73 m² als er een hoog risico op melkzuuracidose is.
- EenSGLT2-remmer (remmer van de natrium-glucose-cotransporter 2) wordt aanbevolen bij patiënten met type 2-diabetes én chronische nierinsufficiëntie met een eGFR ≥ 20 ml/min/1,73 m2. Van zodra er met een SGLT2-remmer gestart is, mag die worden voortgezet, ook als de eGFR daalt.
- Bijpatiënten met type 2-diabetes en chronische nierinsufficiëntie die hun streefwaarde voor de glykemie niet bereiken met metformine en/of een SGLT2-remmer, of die die geneesmiddelen niet mogen krijgen, kan men een glucagon-like peptide 1-receptoragonist voorschrijven. Het is bewezen dat GLP-1-agonisten heilzame cardiovasculaire effecten hebben.
- Een niet-steroïdale mineralocorticoïdreceptorantagonist kan worden overwogen bij patiënten met type 2-diabetes, een eGFR ≥ 25 ml/min/1,73 m2, een normaal serumkalium en albuminurie ondanks behandeling met een ACE-remmer of een sartan in de maximale getolereerde dosering. Het is bewezen dat niet-steroïdale mineralocorticoïdreceptorantagonisten heilzame renale en cardiovasculaire effecten hebben.
Meer details vindt u in de volledige tekst, die vrij en gratis toegankelijk is.